เพลงซานเกอ เพลงพื้นบ้านที่เป็นเอกลักษณ์ของฮากกาโดยเฉพาะ ไม่เหมือนใคร และไม่มีใครเหมือน มีเนื้อหาสาระครอบคลุมไปทุกด้านของชีวิตคนฮากกา โดยเฉพาะเพลงรักของหนุ่มสาว ที่ร้องตอบโต้กัน มีลีลานจังหวะที่สนุกสนาน และเพลงลาจากบ้านไปเผชิญโชคถึงถิ่นไกลโพ้นทะเลของสามี คนรัก เต็มไปด้วยถ้อยคำที่กินใจเชือดเฉือนอารมณ์อย่างยิ่ง เพราะส่วนมากเป็นการลาจากันชั่วชีวิต
ปัจจุบันที่ประเทศจีน โดยเฉพาะในถิ่นเมืองของฮากกา เช่น เหมยโจว ยังอนุรักษ์เพลงซานเกอนี้ไว้ ทุกคืนวันเพ็ญเดือนแปดของจีน ซึ่งเป็นเทศกาลไหว้พระจันทร์ จะมีการจัดมหกรรมแข่งขันประกวดเพลงซานเกอกันยิ่งใหญ่ทุกปี
เพลงซานเกอที่คัดเลือกถอดนความมานี้ เป็นเพลงรักระดับคลาสสิก ที่ถ่ายทอดอารมณ์รักของหนุ่มสาวฮากกา ที่รักมั่น รักมาก รักจริงจังเหนียวแน่น เหมือนเถาวัลย์พันเกียวรัดต้นไม้จนแห้งตาย ยังไม่คลายเกลียวมัดซึ่งกันและกัน
บนเขา…เห็นเถาวัลย์ เลื้อยพัน…รัดไม้ ต้นมิด
ต้นแยก…แตกก้านติด ชอนชิด ชอนเลี้ยว
กิ่งเถา…เกี่ยวต้นแน่น ก้านแอ่นรับ กระชับเข้า
ปรนเปรอ พะนอ คลอเคล้า ไม้-เถา ไขว้เสย…เกยกัน
ต่างสอด ต่างกอดก่าย ไม่หน่าย ไม่พราก จากขวัญ
จะอยู่ จะคู่กัน ตราบวัน…ตราบแล้ง แห้งตาย
แม้ใบ…ก้านอับเฉา กิ่งเถา…เฝ้ามัด ไม่คลาย
ต้นยืน…ฝืนตั้งกาย ให้เถาก่าย…ตายด้วยกัน