เงี๊ยดกวงกวงของอาปาไหง่

ตามหลักพุทธศาสนา " ขันธ์ " มีอยู่ 5 ชนิดซึ่งเราเรียกว่าขันธ์ 5 อันได้แก่ รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ แต่ตัวสัญญาคือ การจำได้หมายรู้ ซึ่งถ้าจะเปรียบเป็นเครื่องคอมพิวเตอร์ สัญญาอาจเปรียบได้เป็นความจำในระดับ Rom คือเป็นความจำ ขั้นพื้นฐานตามปรกติทั่วๆไปที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิต ว่าสิ่งนั้นสิ่งนี้คืออะไร เช่นรู้ว่า สีดำ สีขาว พ่อ แม่ ลูก แบบนี้เรียกว่า เสือ สิงห์ กระทิง แรด ลิง ตะกวด ( ไม่เกี่ยวกับพวก vote no นะครับ )

ดังนั้นสัญญาจึงคือความรู้ในระดับปฐมภูมิของชีวิตอันเกิดขึ้นในการสั่งสอนภายในครอบครัวในลักษณะบิดามารดาสั่งสอนลูก และความรู้ในลักษณะสัญญานี้มันจะติดตัวไปตลอดจนลมหายใจสุดท้ายของชีวิต เราอาจจะเคยได้ยินว่ามีคนทำการวิจัยและบอกว่า สมองของคนจะพัฒนาได้ดีที่สุดตอนอายุไม่เกิน 3 ขวบเท่านั้น และหลังจากนั้นก็จะลดประสิทธิภาพลงเรื่อยๆ ดังนั้นไหง่จึงคิดว่าในช่วงแรกของชีวิตของคนที่ได้ถูกอัดถูกบรรจุ ความรู้ต่างๆ จึงเป็นสัญญา หรือหน่วยความจำแบบ ROM ที่สำคัญที่สุดของชีวิตที่เป็นตัวกำหนดว่าเราจะเป็นอย่างไร มีทัศนะคติต่อชีวิตอย่างไร 

ดังนั้นไหง่เชื่อว่า Hakka chip จึงน่าจะถูกฝังลงเนื่องจากการถูกสั่งสอนของพ่อแม่ชาวฮากกาแก่บรรดาลูกๆในขณะที่ยังเป็นเด็กเล็กๆอยู่ ให้ยึดมั่นในคุณธรรมความถูกต้อง ต่อสู้ และอดทน และ chip ที่ว่านี้ก็จะอยู่กับพวกเราลูกหลานชาวฮากกา ไปตลอดจนชั่วชีวิตอย่างแน่นอน

บทเพลง เงียดกวงกวง ที่ป้าจี้เล่าว่า แม้อาปาจะอยู่ในลักษณะอัลไซด์เม่อสมองเสื่อม ก็สามารถร้องเพลงเงี๊ยดกวงกวงได้นั้น ไหง่ว่าสมองเสื่อมแค่ระดับความจำในระดับ RAM มีปัญหาเท่านั้นครับ แต่การถูกสั่งสอนตั้งแต่เด็กๆด้วยเพลงเงี๊ยดกวงกวงจากบิดามารดาของอาปานี่แหละคือการบรรทึกความจำเข้าสู่สัญญา ในขันธ์ 5 ซึ่งเป็นการบันทึกลงในหน่วยความจำแบบ ROM หน่วยความจำดังกล่าวมันจึงจะอยู่กับเจ้าของหน่วยความจำนั้นไปจนตาย ดังทีป้าจี้บอก เปรียบเสมือนกับเครื่องคอมพิวเตอร์ถ้าชักปลั๊กออกความจำแบบ RAM หายเกลี่ยงเลยครับ แต่ความจำแบบ ROM ก็ยังอยู่ได้ฉันใดก็ฉันนั้นครับป้าจี้