ความเห็นเรื่องการเดินทาง

โปรแกรมยังไม่ออกไม่เป็นไร  แค่อ่านความคิดเห็นของทุกคนก็เริ่มรู้สึกตื่นเต้นราวกับจะได้ไปอาทิตย์หน้าแล้วค่ะ 

                  อรุณสวัสดิ์ ครับ ไท้ก๋าหยิ่น ทุก ๆ ท่าน วันนี้ (13 พ.ค. 53 เวลา 8.00นฺ ณ เวลาที่โพสต์ข้อความ) เป็นวันดีจริง ๆ เป็นวันมงคล วันพืชมงคล เป็นวันเริ่มต้น ที่พี่น้อง หนงหมิน ทั้งหลาย จะได้เริ่มต้น วันแห่งการหว่านพืช ตาม พระราชพิธี อัน ศักดิ์สิทธิ์ ของไทยเรา ที่มีมาแต่โบราณ

                  ที่ไหงว่า วันนี้เป็นวันดีจริง ๆ คือ เช้านี้ เห็นสมาชิกหลาย ๆ ท่านมาก  ๆ ที่คิดถึงอยู่เสมอ อย่าง วี่ฟัดโก คุณท้ายแถว นี่คิดถึงจริง ๆ เพราะหายไปนานมาก คุณ ปีเตอร์แพนครับ ก็กลับมา คิดถึงเช่นกัน หายไปนาน อาฉีโก อาฮยุ๋งโก แหม พร้อมหน้าพร้อมตากันดีจริง ๆ ฝากคุณท้ายแถว และ คุณปีเตอร์แพนครับ ด้วยนะ ขอให้อ่านเรื่องราวต่าง ๆ ที่มากมาย และมีสาระสนุกสนาน เพราะหงี ทั้งสองท่าน ไม่ได้เข้ามาตั้งนาน อยากอ่านความเห็นของ ท่านทั้งสองบ้าง

                         อาฉีโกครับ ขอรบกวนขอที่อยู่ อีเมล์ หงีด้วยครับ มีข้อความที่อยากจะเรียนปรึกษา หลังไมล์

                         ขอบคุณครับ-ยับสินฝ่า

                 E-mail-morakot.alfalfa@gmail.com

ขอบคุณมากค่ะสำหรับข้อมูลเรื่องห้องน้ำและคำแนะนำดีๆ   พอจะบอกได้ไม๊คะว่า  ค่าใช้จ่ายต่อคนประมาณเท่าไหร่คะ  เนื่องจากว่าไม่อยากรบกวนอากอ อาจี  จะหยอดกระปุกพาอาปาอามะไปเองค่ะ 

                    ไหง ยับสินฝ่า นับว่าเป็นสมาชิกอาวุโส รุ่นแรกของการเปิดเว็ปเลยละครับ แต่วัยยังหนุ่ม(เหลือ)น้อยอยู่ ตั้งตัวเป็น หัวหน้ากลุ่มยังบลัด ทั้ง ๆ ที่ อายุน้อยกว่าอาโกทุก ๆ ท่านพวกเรา ถือว่า เป็นผู้อาวุโสในวัยกลางคนของชุมชนของเรา ส่วนสมาชิก ที่สูงวัย มีอยู่ 3-4 ท่าน (ท่านสูงแต่วัยแต่ใจยังหนุ่มมาก ๆ ) เดี๋ยวคุณ nina  ก็จะเห็นเองครับ ว่าใครเป็นใคร

                   ตามธรรมเนียม เมื่อมีน้องใหม่มา ก็จะต้องแนะนำตัวเองก่อน ไหง ยับสินฝ่า เป็นฮากกาเหมยเสี้ยน จากตำบลเปี่ยงชุน บ้านเดียวกันกับท่านจอมพลยับเกี้ยนยิน นั่นแหละครับ อยู่ใกล้กันเลย ไหงยังอนุมานเอาเองว่า เป็นญาติกันกับท่าน ถ้าได้กลับไปอีกคราวหน้า จะต้องสืบเชื้อสายกันเสียหน่อย ไหง เป็นคนเชียงใหม่โดยกำเนิดครับ เรียนจนจบที่เชียงใหม่นี้แหละและช่วง อายุ 30 ปี ย้ายไปอยู่ในเมืองเชียงราย(ไปอยู่ที่อำเภอพานก่อน 1 ปี) แล้วไปอยู่ในเมือง รวมอยู่เชียงราย 13 ปี เพิ่งย้ายกลับมาในเมืองเชียงใหม่ได้ 4 ปี ไหงเป็นลูกครึ่งเชียงราย-เชียงใหม่ด้วย อาเว่ยกุงของไหง่ เป็นชาวฮงสุน เซี้ยงซือ มาจากปู้จือไช่ ไหงมีเชื่อสายล้านนาอยู่ 25% จากคุณยายสุดที่รักและเคารพของไหง่ ตอนนี้ ไหง่เหลือ อาผอ(ย่า) อยู่เพียงคนเดียว 93 เซ้ แล้ว ยังมีเค้าว่า จะอยู่ได้อีกนาน (ท่านเป็นลูกจีนฮากกาเหมยเสี้ยนเกิดในเชียงใหม่ มีพี่น้อง 7 คนเป็นผู้หญิงหมด ท่านเป็นน้องสาวคนสุดท้อง สถิติ อาจี้ของท่าน ทุก ๆ คน ลาจากโลกไป ในวัย 80-90 กว่า กันทั้งนั้น ล่าสุด เมื่อปีกลาย พี่สาวของท่านที่ยังเหลืออยู่กับท่าน อีก 1 คน ได้ลาจากโลกไป ด้วยวัย 102 ปีเต็ม อ้อ? อาผอไหง กี๋ เซี่ยงไช้ ครับ)

                 ไหงไม่ค่อยเก่งฮากกากับผู่ทงฮว่าเท่าไหร่แต่ตอนนี้ กำลังเรียนผู่ทงฮว่าด้วยตัวเอง คือเรียนพร้อมไปกับลูก ที่อยู่ ป.1 โรงเรียนจีน ส่วนการพูดคุย ทั้งฮากกาและผู่ทงฮว่า พอพูดคุยได้เข้าใจครับ บางที ฮากกากับผู่ทง ผสมกันกลายเป็น หัก-ทง ไปเลยก็มี

                 ลองเข้าไปติดตามอ่านเรื่องราวต่าง ๆ ดูนะครับ จะได้พบกับความรู้ และความบันเทิง ไม่น้อยเลย ถ้าหงี มีความสามารถ ในเรื่องของความเป็นจีน ไม่ว่าจะเป็นฮากกา หรือจีนสากล สามารถนำมาเล่าให้ไท้ก๋าหยิ่นอ่านได้ ครับ ยินดีด้วยครับ

แอบเปิดwebนี้หลายวันแล้ว ตอนแรกคิดว่าจะผ่านไปเฉยๆแต่ยิ่งดูข้อมูลเหมือนได้อยู่ท่ามกลางวงศาคณาญาติมีความอบอุ่นอย่างแปลกประหลาด จึงได้สมัครเป็นสมาชิกโดยไม่รีรอเลย คิดว่าภาษาและตระกูลของไหงน่าจะเป็นปัานซ่านขักค่ะและปีที่แล้วได้ไปเยี่ยมญาติที่เกียดซีมาแล้วค่ะ มีรูปมากมายอยากshowแต่ใส่ไม่เป็น รสนิยมยังlow tech อยู่ค่ะ สำหรับเรื่องการเดินทางไปเยี่ยมญาตินั้นน่าสนใจ อาจจะขอสมัครไปด้วย จริงอยู่แม้จะไปเองได้แต่ก็อยากทำความรู้จักกับชาวฮากก้าในwebนี้

ตั้งแต่ไหงไปเมืองจีนครั้งแรกเมื่อปี 2536 จนถึงปัจจุบัน ห้องน้ำก็ดีขึ้นตามลำดับ " แต่ "  ต้องเป็นในเมืองที่ค่อนข้างใหญ่และมีความเจริญพอสมควรนะครับพี่น้อง

แต่ถ้าเป็นในเขต " หนงชุน " ชนบท ก็จะมีห้องน้ำที่คนไทยจะอึ้งไปนานแสนนาน

แต่ไหงคิดว่าในเขตกวางตุ้งถึงฟูเจี้ยนที่พวกเราอยากจะไปนั้นห้องน้ำคงดีหมดแล้ว นอกจะออกไปเยี่ยมญาติตามเขตหนงชุน(ชนบท ) จริงๆเท่านั้นที่อาจจะไม่สะดวกนัก

ที่ไหงไปตี้ชิง จงเตี้ยน ซึ่งถือว่าเป็นเขตหนงชุน ( ชนบท ) ห้องน้ำยังมีชนิดรับลมไม่มีประตู โล่งแจ้งดี เหมือนห้องน้ำในสวนสาธารณะในปักกิ่ง หรือตามสถานีรถไฟในเมืองจีนเมือ่เกือบยี่สิบปีก่อน

เรื่องห้องน้ำแม้จะอยู่ในสภาพดีก็ตามแต่บางทีไม่ดูแลเอาใจใส่ให้ดีก็มีปัญหาได้ แม้แต่ในฮ่องกงเองอาจจะมีการ " ต่อยอด " ทับถมของคนอื่นต่อๆกันบ้าง ( อ๊วก ไหงเคยเจอมาแล้ว ทำเอาไหงหดเลย )

ถ้ากลุ่มของเราอยากจะไปตามหาราก...กรุณาแจ้งล่วงหน้านานๆ( หลายๆเดือน ) ด้วยนะครับ เพราะไหงจะได้จัดวันว่างไว้เพื่อไหงอยากมาสบทบด้วยคน ในฐานะพี่น้อง....ฮากกาหงิ่นอิดย่อง

เรื่องความสะอาดถือว่าสอบผ่าน ถ้าท่านผู้สูงวัยไม่มีปัญหาเรื่องเข่า (เหมือนอาแม้ไหง) ก็คงไม่มีปัญหาอะไร เพราะเข้าใจว่าคงจะหาโถแบบชักโครก (ไม่ใช่แบบนั่งยอง) ค่อนข้างยาก.

อยากไปเที่ยวด้วยจัง  อยากพาอาปา อามะ ไปด้วย  แต่อามะตอนนี้71ปีแล้ว มีโรคประจำตัว  ต้องเข้าห้องน้ำบ่อย  ถ้าไปกับทัวร์กลุ่มใหญ่คงลำบากแย่  อยากให้อาปาอามะได้ไปเยือนถิ่นจีนแคะก่อนที่จะเดินไม่ไหว  ใครมีคำแนะนำดีๆ ช่วยแนะนำหน่อยนะคะ ขอบคุณค่ะ

 

                        การทำทัวร์เยี่ยมบ้านเกิดบรรพชน ถ้าเริ่มที่หย่งติ้ง นับว่า เป็นเรื่องที่น่ายินดีมากที่สุด คือ เราทั้งหลาย จะได้เห็นถึงความยิ่งใหญ่ของตึกดิน หรือ ถู่โหลว ที่น่าภาคภูมิใจของฮากกาเรา เพราะโด่งดังไปทั่วโลก ใครเป็นชาวฮากกา ถ้ายังไม่มีโอกาสไปสัมผัสถู่โหลวถือว่า ไม่ใช่ลูกหลานฮากกาที่แท้จริง คำนิยามนี้ ต่อไปอาจจะมีคนพูดถึงกันมากก็ได้

                       อีกอย่าง จากหย่งติ้ง เข้าไปเหมยโจว ใกล้กันมาก เพราะมีพื้นที่ติดกัน เดินทางจากหย่งติ้ง ไม่กี่กิโล ก็ถึงไท้ปูแล้ว และอีกเส้นทางหนึ่ง จากหย่งติ้ง สามารถเข้าสู่เหมยเสี้ยนได้ แล้วไปตั้งต้นกันที่ ตัวเมืองเหมยโจว อีกวันหนึ่ง น้อง ๆ คนใด จะไปเยี่ยมบ้าน ของแต่ละคน ก็แยกย้ายกันไป ตามแต่ละอำเภอ โดยมี พี่ ๆ ที่ช่ำชอง ตามไปส่ง อยู่บ้านกับญาติพี่น้องสัก 1 คืน ก็กลับมารวมพลกันที่เหมยโจว แล้วก็อาจจะเข้ากว่างโจวหรือไม่ก็ เซินเจิ้น ก็ได้ เพื่อเที่ยวเอากำไร แล้วก็บินกลับเมืองไทย

หมายเหตุ-ไหงอุตส่าห์เขียนความเห็นเสร็จไปหลายวัน วันนี้กลับมาเห็น เป็นหน้าของชิงชิงลูกสาวอีกแล้ว-ต่อไปต้องระมัดระวังเรื่องการล๊อกอิน-เอ้าท์ เสียแล้ว

ได้เห็นที่เสนอกันมา ดูเหมือนจะมีผู้สนใจให้อุ่นใจขึ้นบ้าง ว่าพอมีความเป็นไปได้

จึงขอเสนอเส้นทางน่าสนใจ ไว้ให้ปรับแต่งกันนะ

 

---

ถู่โหล

อาจจะไปลงเซี่ยเหมิน เดินทางไปพักที่หย่งติ้ง เพื่อชื่นชมสถาปัตยกรรมบ้านดิน (ถู่โหล) ซึ่งเป็นมรดกโลก อันเป็นเอกลักษณ์ของชาวฮากกา (แต่อยู่ในเขตฮกเกี้ยน) ถ้าประสงค์จะสัมผัสบรรยากาศจริงๆ ก็สามารถเข้าพักแรมในถูโหลเลยก็ได้ แต่แนะนำว่าน่าจะพัก รร.หรู (เพิ่งสร้างใหม่ระดับ 5 ดาว) ในตัวเมืองหย่งติ่งมากกว่า (ถึงแม้ว่า รร.ที่เป็นถู่โหล จะเป็นห้องสะอาดติดแอร์อย่างดีก็ตาม แต่มักจะมีห้องน้ำแยกส่วนลงมา) เพราะยามเย็นจะได้ไปเดินในตัวเมือง ที่ขึ้นชื่อเรื่องฝีมือช่างตัดผม ที่เห็นแล้วต้องบอกได้ว่าการบริการแตกต่างจากที่คุ้นเคยในเมืองไทยมากมาย และบ้านเมืองส่วนใหญ่ยังคงสภาพร้านค้าความเป็นอยู่แบบชาวจีน ดังจะเห็นได้ว่าในช่วงหัวค่ำ ชาวบ้านร้านค้าจะพาครอบครัวลากเก้าอี้มานังคุยกัน ตากอากาศกันหน้าบ้านเป็นกลุ่มๆ มีผู้สูงวัย นั่งดูเด็กๆ ก้องกู้สื่อ เล่นสันทนาการกัน ในหมู่ครอบครัวซึ่งจะไม่ค่อยได้พบเห็นบรรยากาศแบบนี้ในเมืองใหญ่ๆ

ภาพ รร. ในเมืองหย่งติ้ง และในตัวเมือง

 

เช้ารุ่งขึ้น ก็เดินทางไปชมถู่โหล ที่ตั้งเรียงรายตามสองฝั่งน้ำน้อยใหญ่ หลายร้อยพันหลัง ซึ่งปัจจุบัน ได้กลายสภาพเป็นแหล่งท่องเทียวเต็มรูปแบบ และทานอาหารเที่ยงสูตรตำหรับฮากกาถึงถิ่นขนานแท้ ถ้ามีสนใจในสถาปัตยกรรมบ้านดินเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว เชื่อว่าจะต้องตื่นตาตื่นใจ เ้ดินได้ทั้งวัน เข้าหลังนู้น ออกหลังนี้จนลืมเหนื่อย

ส่วนถูโหล่อีก หมู่บ้านที่น่าสนใจคือ หมูบ้านชุนซีชวน ซึ่งถูโหลที่นี่ยังไม่ถูกแปรรูปเป็นแหล่งธุรกิจท่องเที่ยวสุดกู่ ที่ทัวร์ต่างๆ ไม่ค่อยได้พาไปลงเหมือนที่แรก จึงจะได้เห็นสภาพที่เขาอยู่กันเป็นหมู่บ้านคนในถิ่นจริงๆ ที่มีทั้งร้านค้าหมู่บ้าน โรงเรียน (เสี้ยวฮ๊อก) และมีการจัดนิทรรศการถาวร ที่แสดงเครื่องใช้ ภาพความเป็นอยู่ให้สาระแก่ผู้มาเยือน และที่สำคัญที่สุด ถูโหลที่นี่ มักจะเป็นดาราหน้ากล้องอาชีพ ที่จะเห็นในภาพตามในเอกสารต่างๆ เป็นภาพที่ได้มุมดีกว่า ซึ่งนักท่องเที่ยวที่เที่ยวเฉพาะที่แรกจะมีแต่ภาพถ่ายด้านข้างผนังเท่านั้น แต่ถ้ามาหมู่บ้านนี้ ทุกท่านสามารถภาพในมุม "เบริดอายวิว" ให้สวยเหมือนวารสารได้ ทุกท่าน เพราะที่นี่ มีภูขาที่เขาทำจุดชมวิว อยู่ฝั่งตรงข้ามให้ชมได้อย่างเต็มตา

 

 

สำหรับถูโหลนี้ น่าจะใฃ้เวลา สักวันครึ่ง (เศษอีกครึ่งวันไว้เดินทางผ่านเส้นทางแหล่งผลิตถ่านเหมย ไปเปิปกันต่อเมืองถัดไป หรือแวะชมบ้านเจ้าของยาหม่องตาเสือด้วยก็ได้) และถ้ามีผู้สนใจอาจจะแวะผ่านๆ ไปทางไท้ปูบ้างก็ได้

ภาพเจดียของยาหม่องตราเสือ

ภาพเสาหินแสดงคนในตระกลูที่ได้เป็นจองหงวน

---

เหมยโจ

เมืองนี้ ถือว่าเป็นเมืองหลวงของชาวฮากกาเลยก็ว่าได้ เพราะเป็นศูนย์กลางที่รวบรวมทุกสิ่งของชาวฮากกาไว้ที่นี่ มีหลายสิ่งที่กล่าวถึงในเว็บนี้ เช่น บ้านท่านขุนพลยับ ศูนยฮากกาอาคาดามี่ในกายิมไท่ฮอก พิธิภัณฑ์ชาวจีนโพ้นทะเล ศูนย์แสดงประวัติความเป็นมาของชาวฮากา โครงสร้างบ้านดินแบบเหวยหลงอู่ การละเล่นร้องเพลงซานกอในสวนสาธารณะ ฯลฯ

 

อนุเสาวรีย์ท่านจอมพลยับ

โครงสร้างแบบเหวยหลงอู่

 

ไร่ชาสุดหรู

การร้องเพลงซันกอในสวนสาธารณะ

บรรยากาศในเมืองเหมยโจ

สำหรับเมืองนี้ ถ้าไม่เจาะลึกนัก น่าจะใช้เวลาสัก 2 วันขึ้นไป และอาจต้องเผื่อเวลา ให้ไปตามหาที่อยู่บรรพชนเพิ่มเติมไว้บ้าง

 

---

ฟุงสุ่น

หรือเมืองทองคังที่ขึ้นชื่อว่าเป็นเมืองบ่อน้ำร้อน มีสายน้ำแร่คุณภาพสูง ให่อาบแช่ เล่นน้ำกันได้อย่างเต็มที่

 

มีเขามังกร ที่บันทึกเรื่องราวประวัติศาสตร์ชาติจีน ตั้งแต่ดึกดำบรรพ์จนถึงปัจจุบัน และมีศาลเจ้าแม่ที่ผู้คนให้การสักการะสามารถเดินต่อเนื่องถึงกันได้

และภายในตัวเมืองมีทั้งบ้านเก่า และสิ่งก่อสร้างใหม่อยู่ในส่วนต่างๆของเมือง เรียกได้ว่าเป็นเมืองหลักของ ปันซันขัก

เมืองนี้น่าจะพักนอนแข่น้ำแร่สักคืน และเปิดโอกาสให้เยียมเยือนหมูาบ้านของบรรพชนเช่นกัน

 

 

---

กาเดินทางถัดลงมา จะผ่านเกียดหยอง ไม่รู้จะแวะเยี่ยมยือน หมู่บ้านที่เป็นชาวฮากกา ที่รายล้อมด้วยชาวแต้จิ๋วบ้างหรือเปล่า แล้วแต่เหตุการณ์ ไว้คุยกันต่อ

 

ถ้าไม่แวะไปซัวเถา ก็ตียาวไปกวางโจ เลยก็ได้ เมืองนี้มีแหล่งท่องเทียว ช๊อปปิ้ง เมืองจำลอง สถานบันเทิง การแสดงมากมาย และที่สำคัญ มีเทียวบินสำหรับเดินทางกลับไทย ใด้้สะดวกมาก จึงหมาะไปเป็นขากลับ

ได้ชอบปิ้ง เมืองชิมจุ่นก่อนกลับ หรืออยากไปฮ่องกงก็อยู่ใกล้กันมากๆ

---

หรือใครประสงค์จะบินขึ้นเหนือไป เซี้ยงไฮ้ ก็ได้ แต่ดูเหมือนย้อนเส้นทางที่กล่าวมานี้ ดังนั้นถ้าเริ่มต้นเดินทางจากกวางเจา หรือซัวเถาไล่ขึ้น จนถึงหย่งติ้ง แล้วขึ้นเหนือไปเซี่ยงไฮ้ ก็ได้ (แต่เส้นทางจากเซี้ยเหมินไปเซี่ยงไฮ้ก็ยังไกลเป็น 1000 กม. (ยังไงควรขึ้นเครื่องอีกหนึ่งครั้งอยู่ดี ถ้าจะไปเซี่งไฮ้) และจะได้อารมณ์การเดินทางจากเมืองใหม่ย้อนไปเมืองโบราณ แล้วไปต่อเมืองใหญ่อีกครั้ง (ถ้างบไม่ใช่อุปสรรค)

 

                           การที่พวกเราแต่ละคน โดยเฉพาะ น้อง ๆ รุ่นใหม่ ๆ เพิ่งเรียนจบ หรือ เพิ่งทำงาน ตามที่หนูต้นกล้าว่าไว้ คนหนุ่มรุ่นใหม่ ๆ ที่ อาปา อาแม หรือ อากุง อาผอ ไม่อยู่ในโลกนี้แล้ว ควรอย่างยิ่ง ที่บรรดา อาโก ทั้งหลาย รวมถึงไหงด้วย ที่จะพายุวชนเหล่านี้ กลับไปมองหาราก รากเหง้า ของบรรพชนเรา วิธีการ อาจจะให้ อาโกแต่ละคน เป็นพี่เลี้ยง ในการนำพาน้อง ๆ ไปหาบ้านเกิดบรรพชน

                          ส่วนเรื่อง ซ่างไห่เอ็กซ์โปนั้น มันยาวไกลเหลือเกิน เอาเป็นว่า เล่าหยิ่นกา หรืออาวุโสทั้งหลาย มีชีวิตบั้นปลายที่สงบสุขสบาย ยิวอั้นโตเฉียน อยากจะไปเที่ยวซ่างไห่เอ็กซ์โป ก็สุดแต่อัธยาศัยของแต่ละท่าน

                          ไหงว่า เรามาจัดทำโครงการ พาน้อง ๆ กลับไปเยี่ยมบ้าน ที่เหมยโจว และแต่ละอำเภอ ตามรากเหง้าของแต่ละคน ดีกว่าครับ

แนวความคิดถือว่าดีมากค่ะ จนทำให้อยากไปด้วยอีกคน แต่ว่าตั้งเกือบ 2 อาทิตย์จะลางานยังไงคะเนี่ย โปรแกรมนี้น้องๆนักเรียน หรือว่าวัยทำงาน(ขั้นเริ่มต้น) จะมีสิทธิ์ร่วมได้บ้างรึเปล่านะเนี่ย แต่ขอสนับสนุนให้มีการจัดทริพด้วยค่ะ เพื่อนๆสมาชิกเราจะได้ไปถิ่นฐานบ้านเกิดอะไรทำนองนี้ ที่ไหนบ้างก็ว่ากันไป แต่คนที่ไม่แน่ใจในหมู่บ้านที่มาคงไม่มีที่ไปรึเปล่า แซวเล่นค่ะ ^^)

tonkla

                   ไหงเคยแบ็กแพ็คไปเซี่ยงไฮ้มาแล้ว สนุกมาก ตอนไหงไปไหงก็ไปซื้อทัวร์ที่อยู่ในสนามกีฬาเซี่ยงไฮ้ ( ซ่างไห่สะเตเดี้ยม ) มีทัวร์เยอะมา ไม่ว่าจะไปเที่ยวเขาหวงซาน...ผู่ถัวซาน...หางโจว....ซูโจว ...ไหงเคยซื้อทัวร์จีนไปเที่ยว   ซูโจว....หางโจว....เต่าโหยว (มัคคุเทศ ) พูดจีนตลอดรายการเราจะได้ฝึกภาษาจีนอย่างเต็มที่

                    ไหงจึงขอแนะนำให้ไปเองดีกว่า....มันกว่า....ได้ประโยชน์มากกว่า.....ได้ฝึกฝนภาษามากกว่า ที่เซี่ยงไฮ้ตี้เถี่ย ( รถไฟใต้ดิน ) สะดวกมากมายกว่าเมืองไทยเยอะ อาการประจำคือเสี่ยวหลงเปา...กันหิวตาย

                    ช่วงเอ็กโปร ไหงกะเอาว่าไหงจะไปเซี่ยงไฮ้เอง พอไปดูเอ็กโปรเสร็จ แล้วซื้อทัวร์ไปเที่ยว ...เขาหวงซานมณฑลอันฮุย...ด้วย

                    ไปเองได้ฝึกภาษา....ได้สัมผัสผู้คนแบบปรกติที่เขาเป็นจริงจริง......ได้สนทนากับผู้คนจริงจริง......ได้รับรู้ความเป็นไปในทางสังคมจริงจริง

                    ไปทัวร์เหมือนเด็นอนุบาล...มีคนถือธงเดิมนำ.....เดินตามกันเป็นแถว....ห้ามแตกแถว.....เด๊ยวถูกครูตีเอา....อยากตามใจตัวเอง...ไม่มีทาง

                     ดังนั้น....ไปเอง....ไปเอง...ไปเอง....โตแล้ว...เป็นผู้ใหญ่แล้ว...ฝึกการเอาตัวรอดให้ได้

เป็นกิจกรรมที่ น่าสนใจครับ

แต่ก็ต้องศึกษาหาข้อมูล และซาวเสียงดูก่อน ว่าสมควรและเป็นไปได้แค่ไหน อย่างไร เช่น

• สถานที่ และกิจกรรมแนวใดบ้างที่อยู่ในความสนใจของพี่น้องส่วนใหญ่
• ฤดู เดือนใด จำนวนวันเวลา ที่เหมาะแก่การไปเยือนในที่ต่างๆ ได้อย่างคุ้มค่า และพี่น้องสามารเดินทางไปพร้อมกันได้ (แต่ถ้าได้ภายใน 6 เดือนนี้ งานเซี่ยงไฮ้ เวิลด์ เอ็กซ์โป 2010 ควรเป็นหนึ่งในเมนูหลักที่ไม่ควรพลาด)

ก็ขอเปิดใจว่า มีแนวคิดว่าอยากจะไปอีกเหมือนกัน จะได้ไปศึกษา ตามรอยอารยธรรม โดยมีการติดต่อวิทยากรไว้บ้าง และอยากเปิดโอกาสให้หมู่คณะใด้เยือนหมู่บ้านต้นตระกลูของลูกทัวร์ที่ (สมัครใจให้ตามหา) และอยู่ในเส้นทาง ของแต่ละพื้นที่ เพื่อให้เราได้เข้าใจความเป็นมาของบรรพชนและรู้จักกันมากขึ้น ที่สำคัญต้อง กินอิ่ม-นอนหลับ (กับอาหารในแหล่งต้นตำหรับฮากกา) เพื่อความสนุกเพลิดเพลิน

แต่ที่ไม่เคยปริปากเพราะกลัวทำไม่ไหว ยังใจไม่ถึงในเรื่องการกำหนดวันเวลา ที่จะมีแนวร่วมได้จำนวนคนที่ลงตัวเพียงพอ เมื่อคิดคำนวนค่าใช้จ่ายแล้วราคาที่พวกเราไม่ตึงจนเกินไป

ตัวแปรที่นำมาคิด คือ จำนวนคน และวันเวลา ดังนี้

• ถ้าจำนวนคน ลงตัวรถ ตู้ / มินิบัส / ทัวร์ จะได้ค่าเดินทางที่คุ้มค่า
• ถ้าเปิดโรงแรม มากกว่า 5 ห้อง จะจองได้ในราคากรุ๊ฟทัวร์ ที่ต่ำกว่าค่าห้องปรกติมากมาย
• ถ้าได้คน 15 คนขึ้นไป จะประหยัดค่า ผู้ติดตามประสานงานนำทาง และมีอำนาจต่อรองในเรื่องขอให้ทางนู้นเปิดให้ชมบางสิ่งอย่างเป็นทางการได้ง่ายขึ้น
• วันน้อยก็เที่ยวเหนื่อย(ชะโงกทัวร์) สิ้นเปลืองไปกับค่าเครื่อง ค่าเดินทางมาก เมื่อมากวัน ก็คุ้มค่าเดินทาง แต่หาโอกาสที่จะไปพร้อมกันได้ยาก
• ช่วง Hi-Season แย่งกันกินแย่งกันนอน ค่าใช้จ่ายสูง Lo-Season ไปกินอยู่ได้สบายๆ ไม่ต้องเข้าคิวชมสถานที่ต่างๆ แต่แหล่งท่องเที่ยวบางแห่งจะพร้อมสมบูรณ์เฉพาะบางเวลา ติดแต่เรื่องสมาชิกเราจะสะดวกเดือนไหน ถ้าได้พาคนในครอบครัวมาด้วยก็ดี เป็นการปลูกฝังสำนึกให้ลูกหลานเรามีความผูกพันธ์กันมากขึ้น
• เวลาในการเตรียมตัว ประกาศประชาสัมพันธ์ล่วงหน้า ถ้ามีเวลานาน ก็หาลูกทีมได้มาก แต่นานเกินไปก็เซ็ง แล้วจะไม่ทันงานเอ็กซ์โป ที่มีแค่ 6 เดือน ที่ต้องเร่งเตรียมการกันแล้ว

ถ้าสมาชิกท่านใด มีความเห็นอย่างไร เสนอมาได้ กระผมยินดีรับใช้ และอำนวยความสะดวกตามกำลังความสามารถครับผม

หมายเหตุ
ถ้ากิจกรรมนี้ เป็นที่น่าสนใจ มีผู้สนทนากันต่อ จะย้ายข้อความนี้ไปเปิดเป็น บล๊อกใหม่ ให้เป็นเรื่องเป็นราว อาจจะร่างแผนคราวๆให้มาช่วยกันปรับแต่ง เพื่อให้พวกเรามีส่วนร่วมในการจัดทัวร์กันอย่างสมานฉันท์ ถ้าเห็นว่ายังไม่ถึงเวลาอันควร หรือไม่ค่อยมีใครพูดถึงก็พักรอไว้โอกาสอื่นก็ได้

 

4

                   ไหงเห็นด้วยกับ แนวความคิดของ เว็บมาสเตอร์ ที่น่าจะได้เดินทางกลับไปเยี่ยมบ้านเดิมของบรรพบุรุษกันเสียก่อน ที่เหมยโจว แล้วแต่ละท่าน ก็แยกไปอำเภอใคร อำเภอมันหรือหมู่บ้านของใครของเขา เมื่อเสร็จจากการพบบ้าน พบญาติ แล้ว ก็กลับมารวมกลุ่มกัน ที่เหมยโจว แล้วอาจจะตีตั๋วทางรถไฟ ไปซ่างไห่ เอ็กซ์โป อย่างนี้ น่าจะถูกต้อง กับแนวความคิด คือไปทั้งที ขอให้ได้ไปถึงบ้านก่อน ส่วนที่อื่น ค่อยว่ากันทีหลัง ยิงปืนนัดเดียว ได้เที่ยว 2 ที่

                   ส่วนจำนวนคน นั้น ไหงว่า สมัครเข้ามาได้ มากเท่าไหร่ ยิ่งดี หรืออย่างน้อย ไม่น่าจะ ต่ำกว่า 15 น้อยที่สุด แค่ 10 คน แต่ไหงว่า ถ้าจะจัดจริง ๆ 15 คน น่าจะถึง ความเห็นของไหง่ ไหง ว่า ไม่น่าจัดผ่านบริษัททัวร์ พวกเรา น่าจะจัดกันไปเอง โดยรวบรวมเงิน ให้หัวหน้าคณะ ซึ่งอาจจะเป็นท่านใดท่านหนึ่ง หรือ อาฉีโก เว็ปมาสเตอร์ ในการซื้อตั๋ว เดินทาง ต่าง ๆ ค่าโรงแรม อาหารการกิน ก็ใช้วิธี ฮากกาแชร์ หลาย ๆ ท่าน ชำนาญ ภาษาผู่ทงฮว่า อยู่แล้ว และอีกหลาย ๆ ท่าน ก็ชำนาญ หักก๋าฟ้า เพราะฉะนั้น ภาษา จึงไม่ใช่สิ่งสำคัญ ผู้รู้เรื่องจีน มีอยู่ในชุมชนของเราตั้งมากมาย มิสู้เราจัด ไปรเวททัวร์ เอง มิดีกว่าหรือ จะใช้บริการทัวร์ ให้เสียเงินเพิ่ม และต้องไปตามเส้นทางหรือโปรแกรมที่เขากำหนด ทำไม?

                  ไท้ก๋าหยิ่น โปรดชี้แนะ

ในฐานะฮากกาหงิ่น ผมเห็นด้วยที่จะรวบรวมคนฮากกาหงิ่นที่เข้ามาในเว๊บนี้ เพื่อตามหารากตัวเองที่เหมือนผมได้ทำมาแล้วและจะทำต่อไป ถ้าเรายังไม่รู้ว่าเราเป็นใคร...มาจากใหน.....กำลังทำอะไรอยู่...และจะทำอย่างไรต่อไป

ผมเชื่อว่าคนที่รู้ว่าเราเป็นใคร.....มาจากใหน....คงไม่ใช่คนที่เลวร้ายอะไรที่จะทำร้ายสังคม....ประเทศชาติได้.....เพราะรากจะเสีย

ส่วนคนที่ไม่เคยสนใจอะไรเกี่ยวกับที่มาที่ไปของตัวเอง หารากตนเองไม่เป็น....ไม่จริงใจ......ทำเพื่อแค่หาเสียง.....คนนั้นแหละที่จะทำร้ายสังคม....ประเทศชาติ.......อย่างไม่ใยดี......แค่เพื่อประโยชน์ของคนเอง

คนที่รู้ราก......เคารพราก......เชื่อมั่นในรากของตนแล้ว.....คงไม่ทำชั่วช้าเลวทราม.......เพราะกลัวรากจะเสียหาย

ดังนั้นผมยินดีที่จะพวกเราจะไปรู้ราก....เคารพราก....เชื่อมั่นในราก......รักในราก.....และบอกเล่าถึงรากของตนอย่างเต็มภาคภูมิ

ผมจึงอยากให้พวกเราไปหากรากแห่งฮากกา.....ให้ดีเสียก่อน....ที่จะไปเสาะแสวงหายอด.....เอ็กโปร.....เซี้ยงไฮ้.....รากไม่ดีแล้วยอดจะอยู่ได้เหรอ.....คิดดูให้ดีดี