หนูไม่รู้ภาษาจีนเพราะป่าป๊าไม่ได้สอนเพราะว่าหนูโตแล้วแต่ป่าป๊าจะเล่าหรือสอนเกี่ยวกับประวัติศาสตร์จีน-ฮากกา หรือความรู้รอบตัวค่ะ ส่วนเรื่องภาษาจีนนั้นป่าป๊าจะเน้นไปสอนน้องหยกแทนเพราะว่าน้องหยกยังเล็กจึงต้องปลูกฝังภาษาจีนให้น้องหยกตั้งแต่ยังเล็กๆและบวกกับการที่น้องหยกได้เรียนภาษาจีนตั้งแต่เล็ก แต่หนูไม่ได้เรียนภาษาจีนเลย จึงขอความกรุณาอาปัก อาเม ช่วยสอนหรือชี้แนะเพิ่มเติมความรู้ให้หนูด้วยนะคะ
hakka@hakkapeople.com
คุณความดี แด่บรรพชนและชาวฮากกาที่ฮึกเหิม
www.hakkapeople.com
ไม่สายหรอกอาเหม่ย
เรียนภาษาจีน โตแล้วก็เรียนได้ หนูอยู่ที่บ้านก็ลอง พูดกับป๊าหนูสิ โอกาสมีมากมาย เรียนเเล้วสนุกนะ ที่จีนนี้คนญี่ปุ่นแก่ๆก็มาเรียนกันเลย 55555 เรียนเลยกอกอสนับสนุน
อาเป้
ก่อก๊อก็สนับสนุนด้วยอีกคนนะ
ชิงๆเรียนไปเถอะ ยิ่งเด็กๆอย่างชิงๆเรียนจีนพูดจีนได้ก่อนเด็กอื่นๆก็ถือว่าได้เปรียบมาก
ชิงๆมีเชื้อสายจีนอยู่แล้ว ชิงๆก็ต้องนำมาใช้ให้เป็นประโยชน์ ก่อก๊อว่าลูกหลานจีนไม่เสียเปรียบด้านภาษาหรอกตราบใดที่ยังมีพ่อแม่ญาติพี่น้องพูดภาษาจีนได้ เราต้องขยันถามขยันจดและจำให้ได้มากๆ ก่อก๊อเชื่อว่าการถามบ่อยๆจดเยอะๆแล้วจำจะช่วยให้ชิงๆเก่งภาษาจีนได้
เพราะก่อก๊อเองก็ใช้วิธีนี้แล้วก็ทำได้ด้วย แล้วการรู้จักถามผู้ใหญ่ รักการเขียน เป็นสิ่งที่ดี
เพราะสมัยนี้เด็กไทยที่รักการเขียนหาได้ยากมาก ทำให้เรามีความรู้มากขึ้น เรียนไปเลยชิงๆเชื่อก่อก๊อ ก่อก๊อแก่กว่าชิงๆแค่5ปีเองยังทำได้เลย ชิงๆก็ต้องทำได้
มีเพลงให้น้องชิงๆเอาไปหัดภาษาฮากกาด้วย
ใครสอนก็ไม่เท่ากับที่หนูตั้งใจรับนะชิงชิง
ชิงชิง ป่าป๊าได้เข้ามาอ่านบล๊อคของลูก อ่านแล้วก็ดีใจ ที่ลูกยังมีความสนใจในความใคร่รู้เกี่ยวกับ รากเหง้า ของพวกเรา รู้ไหมว่า ตอนป่าป๊า อยู่ ป.6 ป่าป๊าก็ได้รับรู้ว่า เราเป็นเชื้อสาย จีนแคะ พอป่าป๊า อยู่ ม.1 ป่าป๊าก็เปิดวิทยุภาษาจีนที่ปักกิ่ง(เมืองหลวงของจีนปัจจุบัน) ฟังทุกค่ำคืน โดยที่ฟังไม่รู้เรื่อง ป๊าก็ฟังมันอยู่ทุกวัน ได้ฟังเพลงจีนเพราะ ๆ ก็ยังดี ป๊าก็ไม่มีโอกาสเหมือนชิงชิง ที่ไม่ได้เรียนภาษาจีนตั้งแต่เด็ก ๆ เหมือนกัน ข้อนี้ทำให้ป๊าน้อยใจอยู่เหมือนกัน พอโตมา ป๊าถึงได้เข้าใจเหตุผลของอากุง ที่ทำไม่ไม่สามารถส่งป๊าเข้าโรงเรียนจีนได้ เรื่องนี้ไว้ค่อยพูดกันวันหลัง
ที่วี่ฟัด ปัก บอกลูกมานั้น เป็นสิ่งที่ถูกต้องที่สุดเลยลูกรู้ไหม ลูกดูวี่ฟัดปัก เป็นตัวอย่าง ท่านเริ่มเรียน ภาษาจีนกลางเอาเมื่อตอนอายุ มากแล้ว สี่สิบกว่า ๆ จนเดี๋ยวนี้ อาวี่ฟัดปัก พูดภาษาจีนกลางคล่องปรื๋อ วี่ฟัดปัก กับ ป่าป๊า เหมือนกันหลายอย่าง เช่น การพูดภาษาจีน (หรือภาษาใดก็ตาม) เราจะต้อง ดัดจริต กล้าพูด ผิด-ถูกอย่างไร ไม่เป็นไร ขอให้เจ้าของภาษาเขาฟังเข้าใจรู้เรื่อง ที่สำคัญ ลูกรู้ไหม จากการที่ป๊าฟัง วิทยุปักกิ่ง ตั้งแต่เริ่มเข้าวัยรุ่น พอป๊ามีโอกาสเรียนภาษาจีน ตอน อยู่ ปวช. ป๊าก็พูดได้ มีคนจีนจากประเทศจีน ได้ยินป๊าพูด เชื่อไหมว่า ทุกคน ทุกคนเลยนะ เขาชมป๊าว่า พูดได้ชัดเปรี๊ยะ เหมือนคนจีนที่ปักกิ่งเลย ทั้ง ๆ ที่ป๊าพูดได้ นิดเดียวพอ ๆ กับหางอึ่ง
ลูกบอกป๊าว่า ภาษาจีน ยาก ป๊าไม่ว่าลูกหรอก แต่ป๊ามั่นใจว่า พอลูกโตขึ้นมา เมื่อลูกเรียนวิชาการที่ลูกอยากเรียน เช่น หมอ ที่ลูกฝัน ป๊าก็จะปล่อยให้ลูกเรียน ของลูกไปจนจบหลักสูตรของลูก เมื่อนั้น ป๊าค่อยป้อน ภาษาจีนให้ลูก ซึ่งยังไม่สายเลย ตอนนั้น ลูกอาจจะอายุประมาณ 25-26 ยังนับว่า ไม่สายเลย เปรียบเทียบกับ วี่ฟัดปัก เรียนตอน 40 กว่าแล้วท่านยังพูดได้อ่านได้
เมื่อลูกโตขึ้น ลูกจะคิดได้เอง ว่า ภาษาจีน กลาง และ ภาษาฮากกา ของเรา มีความสำคัญต่อลูกมากขนาดไหน เพราะสิ่งแวดล้อม (เช่น พี่น้องของเราที่จีน) และ ความเจริญก้าวหน้าของประเทศจีน มันจะดึงดูดให้ลูกสนใจความเป็นจีน รวมทั้งภาษาของเราเอง ป๊าเชื่ออย่างนั้น
ตอนนี้ ป๊าดีใจ ที่ลูก เปิดรับ ภาษาและวัฒนธรรมของเรา แบบ ค่อยเป็นค่อยไป โดย ขอให้ อาปัก อาเม ในชุมชนของเรา ช่วยแนะนำ สั่งสอน นี้นับว่าเป็นสิ่งที่ดี และถูกต้องเป็นอย่างยิ่ง แต่ป๊าขอบอกลูกว่า ไม่ว่าใครจะสอนจะบอกลูกก็ตาม สิ่งสำคัญ คือ ความตั้งใจของลูก ที่จะรับข้อมูล ที่ลุง ลุง ป้า ป้า ท่านสอนสั่งมา รวมถึงป่าป๊าด้วย
ขอให้ลูกมีความสุข สนุกกับการเรียนรู้ ในทุก ๆ สิ่ง บนโลกนี้ ความรู้ เป็นเรื่องที่สนุกสนานท้าทายมากที่สุด ป่าป๊า จนถึงทุกวันนี้ ลูกก็รู้ดีว่า ป๊าเรียนของป๊าอยู่ทุก ๆ วัน ทำตามที่ผู้ใหญ่เขา ทำให้ดูเป็นแบบอย่างนะ
ไม่มีอะไรสายหรอกชิงชิง
ไหงกว่าจะรู้เกี่ยวกับภาษาจีนอายุก็ปาไปกว่า 30 ปี แล้ว ตอนนี้เวลาไหงไปเมืองจีน คนจีนยังชมว่าไหงพูดผู้ทงฮั่วสำเนียงดีมาก เลียนแบบสำเนียง " เป่ยฟางฟางเหยียน " ได้ใกล้เคียงมาก
สำเนียงแบบ " เป่ยฟางฟางเหยียน " ถือเป็นต้นฉบับมาตรฐานของภาษาจีนกลาง ( ผู้ทงฮั่ว ) เหมือนภาษาชิมฮักแบบหมอยแย้นถือเป็นต้นฉบับมาตรฐานของภาษาฮากกา
ภาษาจีนกลางมาตรฐานแบบ " เป่ยฟางฟางเหยียน "นั้นการพูดจะต้องพูดออกมาจากลำคอมากหน่อย ไม่ใช่พูดออกจากปากจึงจะดูดีมีสกุล ภาษาฮากกาแบบชิมฮักหมอยแย้นก็เช่นเดียวกันจะต้องพูดออกมาจากลำคอมากหน่อยเช่นเดียวกัน
แต่เคล็ดลับที่จะทำให้เราพูดภาษาได้สำเนียงเหมือนกับเจ้าของภาษานั้น เหล่าซือคนแรกๆที่สอนภาษาจีนให้กับไหงเมื่อประมาณ ปี 2537 แนะนำว่าต้อง " พูดแบบดัดจริต " หน่อยสำเนียงจึงจะดีเคล็ดลับนี้สามารถนำไปใช้ได้กับทุกๆภาษา เช่นภาษาอังกฤษ ก็ได้ ไม่ผิดกติกาแต่อย่างใด
ดังนั้นอายุไม่เป็นอุปสรรคต่อการเรียนรู้ด้านภาษาเลยถ้าตั้งใจ สนใจ ฝึกฝนบ่อยๆ และต้องไปเที่ยวเมืองจีนบ่อยๆแบบไหง ก็จะเก่งเอง
สำเนียงภาษา
เหมือนกับเจ่เจ๊ปุ้ย(Tonkla)ครับ
ผมก็อยากจะไปเมืองจีนเหมือนกันครับเจ๊ปุ้ย(ต้นกล้า) คงต้องรอช่วงวัยทำงานครับ
เก็บเงินตั้งตัวให้มั่นคง แล้วค่อยไปเที่ยวไปเยี่ยมเยือนบ้านเกิดอาไท้และญาติพี่น้องที่เมืองจีน ลองพูดภาษาจีนกับญาติถ้าสำเนียงมันเพี้ยนไปหรือเค้าฟังแล้วตลกหรือขำก็ทำให้เราทั้ง2แผ่นดินยิ่งรักกันมากขึ้นอย่างน้อยๆผู้ใหญ่ที่เมืองจีนคงจะเอ็นดูเราที่เห็นว่าเราเกิดต่างบ้านต่างเมืองแต่ไม่ลืมความเป็นจีน..
พี่ปุ้ยถ้าผมไปถึงกรุงเทพพี่ปุ้ยพอเหลือเวลามาช่วยติวให้ผมบ้างมั้ยคับ ไม่แน่อาจจะไปก่อนวันสอบตรงซัก2-3วัน
ตอนนี้ลองไปเที่ยวทางใต้ของจีนสิครับ ติดกับทางเหนือบ้านเราครับ