ด้วยความปราถนาดีจาก www.hakkapeople.com
ในภาษาจีนกลาง เรียก ถังเหรินเจีย
ถังเหริน- คนราชวงศ์ถัง
เจีย- ถนน
รวมกัน ถนนของคนราชวงศ์ถัง
ผิดพลาดประการใดก็ขออภัยมานะที่นี้ด้วยครับ
ถึงแม้ว่า ราชอาณาจักรต้าฮั่นจะยิ่งใหญ่ในยุคต้นของประวัติศาสตร์จีน มีอายุยืนยาวตั้งสี่ร้อยกว่าปี ดังนั้น คนจีนแท้ ๆ จึงถูกเรียกว่า "ชนชาติฮั่น" แต่ประเพณีการเรียกตัวเองของชาวจีนทางภาคใต้ เช่นพวกแต้จิ๋ว ฮากกา ไหหนำ กวางตุ้ง มักจะเรียกตัวเองว่าเป็นชาว ต้าถ้ง หรือ ชาวถัง อันเนื่องมาจากค่านิยมที่มีความภูมิใจในความเจริญรุ่งเรืองและยิ่งใหญ่ของราชอาณาจักรต้าถัง หรือ ราชวงศ์ถัง โดยเฉพาะ ในยุคของ ถังไท่จงฮ่องเต้ และ ยุคของจักรพรรดินีอู๋เจ๋อเทียน (บูเช็คเทียน) ในสมัยถังนี้ มาร์โคโปโล ได้เดินทางจากกรุงโรม มาทางตะวันออกผ่านยุโรปตะวันออก เอเชียตะวันตก เอเชียกลางผ่านทะเลทราย เข้าจีนมาทางซินเจียงแล้วมาถึงกรุงฉางอัน อันเป็นเมืองหลวงของราชวงศ์ถังซึ่งมาร์โคโปโลได้บันทึกถึงความยิ่งใหญ่ไพศาลของกรุงฉางอันไว้อย่างเห็นภาพที่ชัดเจน
คนจีนภาคใต้ รวมถึง ฮากกาเรา ในเมื่อมาอยู่กับคนใต้ จึงเรียกตัวเองว่า ชาว ถัง ดังหมู่คนในภาคใต้เรียกตัวเอง คือ แต้จิ๋ว ออกเสียง ถัง ว่า ตึ่ง ส่วนกว๋องต๋ง ไหงไม่ทราบ แต่ไหหนำ ออกเสียง ถัง ว่า เด่ง ฮากกาออกเสียงว่า ถ่อง
ดังนั้น แต้จิ๋ว เรียกดินแดนของตัวเองว่า ตึ่งซัว ฮากกา ว่า ถ่องซาน ถ่องหยิ่น แต้จิ๋วเรียก ตึ่งหนั่ง และ ไห่หน่ำ เรียก เด่งหนั่ง ไม่มี เด่งซัว เพราะ เด่งหนั่ง อาศัยอยู่บนเกาะ
ดังนี้ จึงเป็นที่มาของคำที่อาฮยุ๋งโก กล่าวว่า ถ่องหงินเก๊(อ๋ออันนี้น่าจะเป็นสำเนียงกว๋องต๋ง) หรือ ถังเหรินเจีย ซึ่งแปลว่า ย่านคนจีน หรือ ไชน่าทาวน์ นั่นเอง
ไหงมีเครือญาติ เป็น เด่งหนั่ง หรือ ไห่หน่ำหนั่ง คือ พี่สาวของ อาผอ(ย่า) ของไหง่ มีสามี เป็นชาว ไห่หน่ำหนั่ง มาจากเกาะไหหนำ ดังนั้น ลูกพี่ลูกน้อง ของอาปาไหง จึงมีเยอะมาก เพราะ คุณย่าหรืออาผอของไหง เป็นน้องเล็กสุด ในบรรดา 7 พี่น้อง ซึ่งเป็นผู้หญิงทั้งหมด บางคน ก็แต่งงานกับ ฮากกาเหมยเสี้ยนด้วยกันเช่นอาผอไหง บางคนก็แต่งกับฮากกาฮงสุน และ บางคนก็แต่งกับ ชาวไห่หนำ มีท่านหนึ่ง แต่งงานกับชาวล้านนาเชียงใหม่ ดังนั้น 7 ดรุณี จึงมีลูกหลานรวมกัน เยอะมาก อาผอ1 มีลูก 7 คน อาผอ2 มีลูก 5 คน อาผอ3 มีลูก 8 คน อาผอ4 มีลูก 7 คน อาผอ5 มีลูก 5 คน อาผอ6 มีลูก 2 คน อาผอ7 (คืออาผอของไหง) มีลูก 13 คน อยู่เมืองจีน 2 คน ตายตอนเป็นทารก 2 คน เป็นคนขึ้นมาได้ 11 คน ถูกจับแยกไปถ่องซาน 2 คน คือ ลุงใหญ่ กับ ป้าใหญ่ ของไหง ไปตอน 5 ขวบ และ 3 ขอบ ตอนนี้ ป้าใหญ่ไหง อายุ 77 ปี อาผอไหง อายุ 94 ปี เป็นน้องนุชคนสุดท้องที่ยังคงมีชีวิตอยู่ นอกนั้น 6 ท่านไปสวรรค์ ตั้งแต่ยัง 80 กว่า 90 กว่าทั้งนั้น เมื่อปี 51 พี่สาวของท่าน ซึ่งแต่งกับฮากกาฮงสุน เสียชีวิตไป มีอายุได้ 101 ปี แต่งแดงกันทั้งงาน
ดังนั้น เครือญาติของไหง จึงมีทั้ง ไห่หน่ำหนั่ง ฮากกาฮงสุน และ ครอบครัวไหง เป็นฮากกาหมอยเย้น ทั้งปู่และย่า ส่วนตาของไหง เป็นฮากกาฮงสุน และ ยายไหงเป็นชาวล้านนาเชียงราย ครับ
ไหงชอบได้ยินบรรดาชาวไห่หน่ำพูดกันว่า "เด่งหนั่ง บ่อ บั๊ด เด่ง อวย" แปลว่า เป็นชาว เด่ง (ถัง) หรือเป็นคนจีน แต่ พูดจีนไม่ได้ ส่วนคำว่า กังโกง นี้ ไหงไม่รู้จริง ๆ ว่าแปลว่าอะไร แต่ไหงมีข้อสังเกต ให้ไท้กาหยิ่น ฟังกันเล่น ๆ ว่าจริงไหม คือ คำว่า สีแดง คนจีนแต้จิ๋วจะออกเสียงว่า สีแลง จีนฮากกา ออกเสียงว่า สีแดน ฮงสุนก็ออกเสียงว่า สีเดน คล้าย ๆ กัน สำหรับชาวไห่หน่ำหนั่ง ออกเสียงว่า สีเดง
นี้คือการเปรียบเทียบที่เห็นได้ชัดเจนที่สุดในหมู่ชาวหวาเฉียวกลุ่มต่าง ๆ ที่พูดภาษาไทยในสำเนียงของเขา ใครไม่สังเกต จะไม่รู้
คราวที่แล้วไหงเขียนเกี่ยวกับ แซ่ ของชาวไหหนำ อยู่ที่ไหนจำไม่ได้แล้ว รู้สึกว่ามันขาดไปบางแซ่ ขอย้ำตรงนี้อีกทีก็แล้วกันว่า ไหหนำมีแซ่เพียงไม่กี่แซ่ เพราะมีพื้นที่จำกัดเฉพาะในเกาะ เช่น แต่เฉิน (ดั่น) แซ่หาน (หั่น) แซ่ผู่ (ภู่) 3 แซ่ นี้ มีเยอะมาก ๆ ของชาวไหหนำ อีกสองแซ่ นึกไม่ออกอีกแล้ว
มาจาก แซ่ด่าน /ดั่น/
ท่านามสกุล ชัยโชติรานันท์ ครับ
สมาคมต่างๆ
สำเนียงแต้จิ๋ว น่าจะเลียนเสียงตามสำเนียงไทยว่า
เยาวราช
ไชน่าทาวน์
ถึงแม้ว่า ราชอาณาจักรต้าฮั่นจะยิ่งใหญ่ในยุคต้นของประวัติศาสตร์จีน มีอายุยืนยาวตั้งสี่ร้อยกว่าปี ดังนั้น คนจีนแท้ ๆ จึงถูกเรียกว่า "ชนชาติฮั่น" แต่ประเพณีการเรียกตัวเองของชาวจีนทางภาคใต้ เช่นพวกแต้จิ๋ว ฮากกา ไหหนำ กวางตุ้ง มักจะเรียกตัวเองว่าเป็นชาว ต้าถ้ง หรือ ชาวถัง อันเนื่องมาจากค่านิยมที่มีความภูมิใจในความเจริญรุ่งเรืองและยิ่งใหญ่ของราชอาณาจักรต้าถัง หรือ ราชวงศ์ถัง โดยเฉพาะ ในยุคของ ถังไท่จงฮ่องเต้ และ ยุคของจักรพรรดินีอู๋เจ๋อเทียน (บูเช็คเทียน) ในสมัยถังนี้ มาร์โคโปโล ได้เดินทางจากกรุงโรม มาทางตะวันออกผ่านยุโรปตะวันออก เอเชียตะวันตก เอเชียกลางผ่านทะเลทราย เข้าจีนมาทางซินเจียงแล้วมาถึงกรุงฉางอัน อันเป็นเมืองหลวงของราชวงศ์ถังซึ่งมาร์โคโปโลได้บันทึกถึงความยิ่งใหญ่ไพศาลของกรุงฉางอันไว้อย่างเห็นภาพที่ชัดเจน
คนจีนภาคใต้ รวมถึง ฮากกาเรา ในเมื่อมาอยู่กับคนใต้ จึงเรียกตัวเองว่า ชาว ถัง ดังหมู่คนในภาคใต้เรียกตัวเอง คือ แต้จิ๋ว ออกเสียง ถัง ว่า ตึ่ง ส่วนกว๋องต๋ง ไหงไม่ทราบ แต่ไหหนำ ออกเสียง ถัง ว่า เด่ง ฮากกาออกเสียงว่า ถ่อง
ดังนั้น แต้จิ๋ว เรียกดินแดนของตัวเองว่า ตึ่งซัว ฮากกา ว่า ถ่องซาน ถ่องหยิ่น แต้จิ๋วเรียก ตึ่งหนั่ง และ ไห่หน่ำ เรียก เด่งหนั่ง ไม่มี เด่งซัว เพราะ เด่งหนั่ง อาศัยอยู่บนเกาะ
ดังนี้ จึงเป็นที่มาของคำที่อาฮยุ๋งโก กล่าวว่า ถ่องหงินเก๊(อ๋ออันนี้น่าจะเป็นสำเนียงกว๋องต๋ง) หรือ ถังเหรินเจีย ซึ่งแปลว่า ย่านคนจีน หรือ ไชน่าทาวน์ นั่นเอง
ลี่ ส่า เมี่ยวง กอก หงิน?
แจวขิ้นสุ้ยโก
ไหงมีเครือญาติ เป็น เด่งหนั่ง หรือ ไห่หน่ำหนั่ง คือ พี่สาวของ อาผอ(ย่า) ของไหง่ มีสามี เป็นชาว ไห่หน่ำหนั่ง มาจากเกาะไหหนำ ดังนั้น ลูกพี่ลูกน้อง ของอาปาไหง จึงมีเยอะมาก เพราะ คุณย่าหรืออาผอของไหง เป็นน้องเล็กสุด ในบรรดา 7 พี่น้อง ซึ่งเป็นผู้หญิงทั้งหมด บางคน ก็แต่งงานกับ ฮากกาเหมยเสี้ยนด้วยกันเช่นอาผอไหง บางคนก็แต่งกับฮากกาฮงสุน และ บางคนก็แต่งกับ ชาวไห่หนำ มีท่านหนึ่ง แต่งงานกับชาวล้านนาเชียงใหม่ ดังนั้น 7 ดรุณี จึงมีลูกหลานรวมกัน เยอะมาก อาผอ1 มีลูก 7 คน อาผอ2 มีลูก 5 คน อาผอ3 มีลูก 8 คน อาผอ4 มีลูก 7 คน อาผอ5 มีลูก 5 คน อาผอ6 มีลูก 2 คน อาผอ7 (คืออาผอของไหง) มีลูก 13 คน อยู่เมืองจีน 2 คน ตายตอนเป็นทารก 2 คน เป็นคนขึ้นมาได้ 11 คน ถูกจับแยกไปถ่องซาน 2 คน คือ ลุงใหญ่ กับ ป้าใหญ่ ของไหง ไปตอน 5 ขวบ และ 3 ขอบ ตอนนี้ ป้าใหญ่ไหง อายุ 77 ปี อาผอไหง อายุ 94 ปี เป็นน้องนุชคนสุดท้องที่ยังคงมีชีวิตอยู่ นอกนั้น 6 ท่านไปสวรรค์ ตั้งแต่ยัง 80 กว่า 90 กว่าทั้งนั้น เมื่อปี 51 พี่สาวของท่าน ซึ่งแต่งกับฮากกาฮงสุน เสียชีวิตไป มีอายุได้ 101 ปี แต่งแดงกันทั้งงาน
ดังนั้น เครือญาติของไหง จึงมีทั้ง ไห่หน่ำหนั่ง ฮากกาฮงสุน และ ครอบครัวไหง เป็นฮากกาหมอยเย้น ทั้งปู่และย่า ส่วนตาของไหง เป็นฮากกาฮงสุน และ ยายไหงเป็นชาวล้านนาเชียงราย ครับ
ไหงชอบได้ยินบรรดาชาวไห่หน่ำพูดกันว่า "เด่งหนั่ง บ่อ บั๊ด เด่ง อวย" แปลว่า เป็นชาว เด่ง (ถัง) หรือเป็นคนจีน แต่ พูดจีนไม่ได้ ส่วนคำว่า กังโกง นี้ ไหงไม่รู้จริง ๆ ว่าแปลว่าอะไร แต่ไหงมีข้อสังเกต ให้ไท้กาหยิ่น ฟังกันเล่น ๆ ว่าจริงไหม คือ คำว่า สีแดง คนจีนแต้จิ๋วจะออกเสียงว่า สีแลง จีนฮากกา ออกเสียงว่า สีแดน ฮงสุนก็ออกเสียงว่า สีเดน คล้าย ๆ กัน สำหรับชาวไห่หน่ำหนั่ง ออกเสียงว่า สีเดง
นี้คือการเปรียบเทียบที่เห็นได้ชัดเจนที่สุดในหมู่ชาวหวาเฉียวกลุ่มต่าง ๆ ที่พูดภาษาไทยในสำเนียงของเขา ใครไม่สังเกต จะไม่รู้
คราวที่แล้วไหงเขียนเกี่ยวกับ แซ่ ของชาวไหหนำ อยู่ที่ไหนจำไม่ได้แล้ว รู้สึกว่ามันขาดไปบางแซ่ ขอย้ำตรงนี้อีกทีก็แล้วกันว่า ไหหนำมีแซ่เพียงไม่กี่แซ่ เพราะมีพื้นที่จำกัดเฉพาะในเกาะ เช่น แต่เฉิน (ดั่น) แซ่หาน (หั่น) แซ่ผู่ (ภู่) 3 แซ่ นี้ มีเยอะมาก ๆ ของชาวไหหนำ อีกสองแซ่ นึกไม่ออกอีกแล้ว
เหล่าซรือ ที่สอนผม มีเชื้อสาย ไหหลำครับ
มาจาก แซ่ด่าน /ดั่น/
ท่านามสกุล ชัยโชติรานันท์ ครับ