www.bansanke.nanacity.com

จากภาพสี่แยกในภาพ น่าจะเป็นสี่แยกถนนธรรมนูญวิถีตัดกับถนนนิพัทธ์อุทิศ1 สมัยนั้นอาปัก(อาปา)ไหง ก็อยู่แถวนี้ ตรงข้ามกับโรงแรมคิง เป็นโรงแรมไม้ ส่วนอามัก(อาแม)ไหงก็ยังเป็นสาวรุ่น อยู่กับหมอไพบูลย์ คนอายุ70 80 ก็จะรู้จักหมอคนนี้ ทั้งคู่ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน มาเจอกันทีหลังที่สะเดา แต่งงานกันแล้ว ต่างฝ่ายต่างคุยถึงช่วงเวลานั้น ถึงได้จำได้บ้าง คือเคยเห็นซึ่งกันและกัน พ่อกับแม่อายุต่างกัน20ปี ภาพจากอดีตทุกภาพมีเรื่องเล่า ต้องขอบคุณ หวุนเชี้ยงก๊อที่เอาภาพมาลง

ผมเป็นชาวหาดใหญ่มาแต่กำเนิด  รู้เห็นความเจริญของหาดใหญ่มาโดยตลอด

โดยส่วนตัวแล้วรู้สึกไม่ชอบการบริหาร และ การจัดการของสมาคมฮากกาหาดใหญ่มานานแล้วล่ะ  ทำไมหรือ  คนฮากกาในอดีตมีแต่ผู้เสียสละเป็นผู้บุกเบิกเมืองหาดใหญ่ และ พัฒนาทั้งนั้นส่วนใหญ่จะเป็นการบริจาคที่ดินส่วนตัว (อาทิเช่น ท่านขุนนิพัทธิ์,นายชีกิมหยง) แล้วสมบัติเหล่านี้ก็ตกทอดมาถึงกรรมการรุ่นหลัง มีสักกี่คนที่คิดจะพัฒนาให้สมบัติเก่าแก่ และ สมาคมฮากกาหาดใหญ่ให้เจริญเทียบเท่า สมาคมใหม่ๆ ของชาวจีนภาษาอื่นบ้างว่าเขาไปถึงไหนแล้ว  ฝากถึงกรรมการสมาคมฮากกาหาดใหญ่ด้วยเถอะ ไม่รู้สึกอาไรบ้างหรือ?  กลับไปดูศาลเจ้ากวนอูสิครับ   กลับไปดูศาลเจ้าแม่กวนอิมคลองเรียนที่อยู่ภายใต้กิจการของสมาคมสิครับ  หรือ ศาลยุวเทพท้ามกุงหย่า หรือ พระพุทธเจ้าสามองค์ที่วัดเขามีเกียรติ์ สิครับ ที่เอ่ยมาในที่นี้ล้วนแต่มีความผูกพัน และ ความเกี่ยวเนื่องกับวิถีชีวิต,ความเชื่อ และความศรัทธา ของบรรพบุรุษชาวฮากกาหาดใหญ่ในอดีตทั้งนั้น หรือแม้กระทั้งกิจกรรมภายในกับสังคม ก็ไม่ควรน้อยหน้าใครในฐานะผู้บุกเบิก และ พัฒนา  หยุดคิดเอาเอง  ฟังคนอื่นบ้าง  สมบัติส่วนรวมของชาวฮากกาในอดีตกำลังรอพวกท่านพัฒนาอยู่ครับ  ผมอยากเห็นลิงค์ประวัติ และ การดำเนินงานฮากกาหาดใหญ่นานแล้วครับ

วิกรม กรมดิษฐ์ น่าจะเซี่ยงหว็อง  หรือแซ่อึ๊ง ครับ บ้านอยู่ท่าเรือท่ามะกา

ถ้าพูดถึงนักธุรกิจใหญ่อีกตระกูล น่าจะเป็นตระกูลว่องกุศลกิจ เช่นคุณกมล คุณอิสระ ว่องกุศลกิจ เจ้าของกล่มน้ำตาลมิตรผล ยักษ์ใหญ่ด้านน้ำตาลของเมืองไทย และเจ้าของธุรกิจ ห้างโซโก และเครือบ้านปู ครับ เป็นคนห้วยกระบอก บ้านโป่งครับ

              เกี่ยวกับตระกูลล่ำซำนี้ ไหงสงสัยว่าตระกูลนี้มาจากฟุ้งซุ่นจริงหรือไม่ เพราะไหงเคยอ่านชีวประวัติของ ตระกูลล่ำซำยุคแรกที่ได้เข้ามาในประเทศไทย จะชื่ออึ้งยุค..... อะไรสักอย่างหนึ่ง ซึ่งเป็นรุ่นอากุงของตระกูลล่ำซำ ในปัจจุบัน ซึ่งท่านได้กลับไปเสียชีวิตที่เหมยเซี่ยน และได้สร้าง ฮวงจุ้ย อยู่ที่เหมยเซี่ยน ไหงจึงสงสัยว่าตระกูลนี้จะเป็นฮากกามาจากเหมยเซี่ยน หรือไม่ ที่จริงไหงก็มีหนังสือนั้นเล่มนั้นอยู่นะ แต่ไม่รู้ว่าอยู่ตรงใหน ( เพราะหนังสือส่วนตัวเยอะมาก ) จะลองค้นดู แต่พอจำได้ว่าเป็นดังข้อมูลดังที่ไหงกล่าว

ไม่ว่า ปันซันขัก หรือ ชิมขัก ต่างก็เป็น 客家人 ที่ใช้ภาษาเดียวกัน แต่สำเนียงแตกต่างกันไปตามถิ่นที่อยู่ ที่ไม่ได้จารึกใน DNA ที่เก็บเฉพาะพันธุกรรม และการบอกถึงความเป็นตัวตนเอง(โดยไม่ตีกรอบคนอื่น) ทุกคนต่างมีสิทธิบอกได้โดยทัดเทียมกัน

ดังนั้นคิดว่าบางเรื่อง ที่พูดไปสองไพเบี้ย  รู้เห็นปล่อยวางบ้างก็ดี ถ้ามีบางคนทำในบล๊อกหรือเว็บของเขาเอง  ดีไม่ดีอย่างไรทุกคนก็รู้เห็น ถ้าดีหรือเห็นด้วยก็ส่งเสริมกันไป ตราบเท่าที่ยังไม่มีการรบกวนในพื้นที่ของผู้อื่นให้เสียหายเกินรับได้  เท่ากับเปิดโอกาสให้ทุกคนมีที่ยืนของตัวเอง แต่ถ้าคิดว่า login ใด หรือบุคคลใด ทำไม่เหมาะสมในส่วนของตนเอง (โดยไม่หมิ่นหรือชักนำให้ผู้อื่นเสียหาย) ผู้พบเห็นทั้งหลายก็ย่อมรู้ถึงความเหมาะสมของ Login หรือผู้นั้นอยู่แก่ใจ ถ้าไม่มีคนสนใจ ไม่มีคนแย่งโต้แย้งชิงตอบเป็นคนสุดท้าย เรื่องนั้นก็ตกไปเองตามกาลเวลา  แล้วเรื่องมันก็ไม่เป็นเรื่อง

 

สมมุติว่า ในเว็บนี้มีชาวไทยด้วยกัน

กลุ่มหนึ่งพูดสุพรรณ กลุ่มหนึ่งอู้คำเมือง อีกกลุ่มแหลงใต้ ต่างคนต่างเปิดเผยแสดงความเป็นตัวตนอย่างชัดเจน คนไทยกลางก็ไม่ตำหนิว่าคนสุพรรณพูดเหน่อ ยอมรับว่าเป็นภาษาถิ่นของเขา แต่ก็สามารถบอกเปรียบเทียบกันได้ ว่าคำเดียวกันแต่ละภาคพูดอย่างไร  เป็นการเรียนรู้ซึ่งกันและกัน โดยไม่ต่อว่าต้องพูดเหมือนตนจึงถูกต้องเท่านั้น  หรืออาจมีคนแหลงใต้กันในเว็บหลายคู่ คนอิสานฟังรู้บ้างไม่รู้บ้าง รู้ก็ตอบ ไม่รู้ก็เฉย ไม่อยู่ในความคิดว่าผู้ที่ใช้ภาษาถิ่นของตนพยามแบ่งพวก หรือแสดงออกจนทำให้คนภาคอื่น ผ่านมาเห็นเว็บนี้คุยแต่ภาษาใต้ แล้วคนภาคอื่นไม่กล้าเข้า บางกลุ่มอาจจะไปตั้งเว็บใหม่ที่เหลือคนเฉพาะกลุ่มของตนก็เป็นสิทธิที่เขาทำได้ ถ้าเรามองกว้างๆ เรายังมีสัมพันธไมตรีที่ดีต่อกันอยู่ ก็ไม่ยังไม่ได้แบ่งแยก เพียงแต่เรามีหลายทีมที่ต่างก็มีความจริงใจต่อประเทศชาติในแบบที่ตนสันทัด หลายทีมมากขึ้น บางที่ก็สามารถเป็นผู้ชำนาญการเจาะลึกเฉพาะด้าน บางที่มก็เป็นกองหนุนหรือฐานพลังให้กัน แล้วเราก็อยู่ร่วมกันได้ด้วยดีเสมอมาที่

กล่าวแบบนี้ไม่ใช่สนับสนุนให้มีการแยกทีม แต่หมายความว่า ไม่ว่าจะมีกี่ทีมก็ตาม ขอให้ยึดมั่นในอุดมการร่วมกันไปมาหาสู่กันได้สม่ำเสมอด้วยดีเช่นเดิม ทีมไหนมาเราก็ต้อนรับ เพราะในทางปฏิบัติถ้าเรามองว่าสมาชิกในแต่ละทีม สามารถเป็นคนเดียวกัน เป็นสมาชิกที่ร่วมกันอยู่ในทีมใหญ่ เพียงแต่มีหมวกหลายใบขึ้นมาช่วยกันทำหน้าที่ตามวาระเฉพาะกิจใต้หมวกใบนั้น "ซึ่งมีเป้าหมายเดียวกัน คือคำว่า 客家人"

เมื่อมีคนที่สันทัดแตกต่างกัน ทุกคนมีที่ยืนได้อย่างสง่า ก็สามารถทำให้พลังของพี่น้อง สร้างสรรได้หลายรูปแบบ และสามารถอยู่ร่วมกันอย่างดี ที่สามารถเปิดใจคุยกัน แบบไท้กาหงิน เมื่อรู้เขารู้เราแล้วก็คุยกันได้ทุกเรื่อง  ตราบเท่าที่ไม่ขีดเส้นแบ่งพวก และไม่บังคับคนอื่นต้องมีพวก ถึงท่านใดจะมีหลายบ้านก็ไม่แปลก ถือว่าเป็นสิทธิส่วนบุคคล และเป็นความประสงค์ส่วนตัวผู้ใดผู้หนึ่งเท่านั้น ผู้อื่นอาจจะเห็นชอบก็ชมกันไป ไม่ชอบก็ปล่อยให้นิ่งๆไว้ไม่นำมากล่าวถึง

ถ้าทุกคนช่วยกันทำให้บ้านหลังนี้ให้อบอุ่นที่สุด ยิ่งกว่าทุกบ้านที่มี และในบ้านใหญ่หลังนี้มีที่ยืนสำหรับทุกคน โดยไม่ถือเขาถือเราแล้ว ไม่ว่าใครจะมีกี่บ้าน ก็จะเต็มใจอยู่ในบ้านที่อบอุ่นมากที่สุด  ส่วนบ้านอื่นๆ ก็สามารถเป็นพันธมิตรร่วมกันได้ เป็นความภาคภูมิของชาวฮากกาที่มีหลายหมู่บ้าน เช่นปัจจุบัน ก็มีเว็บของฮากกาแห่งประเทศไทย เว็บของสมาคมฮงสุน เว็บของศูนย์ฮากกาศึกษา ซึ่งสมาชิกบางท่านก็มีเว็บของตนเอง  บางท่านก็เป็นสมาชิกของเว็บต่างๆอยู่  แต่ทุกคนก็ยังสามารถเข้าออกเว็บนี้ได้เหมือนเดิม ที่เป็นครอบครัวใหญ่ ที่มีการเติบโตขึ้นได้เรื่อยๆ ต่อไป

                   กิ๋มหมิ่น โก ครับ ไหงขอบพระคุณมาก ๆ ที่เป็นกำลังใจ รวมทั้งยังมีอาโกอีกมากมายหลายท่าน ที่มีความเห็นแนวทางเดียวกับ ไหง ไหงไม่ได้เข้าข้างตัวเองนะครับ ไหงพูด(เขียน) ในชุมชนของเรานี้ หลาย ๆ ครั้ง แล้ว ว่า พวกเรา ถึงจะเป็น ฉิ่ม เป็น ฮงสุน(ไม่อยากเอ่ยคำว่าป้าน) เป็นฮากกาที่อยู่ในเขตของชาวแต้จิ๋ว แต่พวกเรา ล้วน มี DNA ของชาวฮั่นจากจงหยวน ศูนย์กลางประเทศ ซึ่งได้กลายมาเป็นชาว "ฮากกา" เหมือนกันทุกคน อพยพมาพร้อม ๆ กัน ในแต่ละคราว บังเอิญ บรรพบุรุษของท่านที่เกิดในฮงสุน พาตัวเองมาออกลูกออกหลานอยู่ร่วมแผ่นดินกันกับชาวแต้จิ๋ว เอง จึงได้รับเอาศัพท์ของแต้จิ๋วมาโดยธรรมชาติ

                  ว่ากันตามจริง ไหง เป็น หมอยเย้น ไหงย่อมมีความภูมิใจเป็นอย่างยิ่ง ที่ บ้านของไหง ถือกันว่า พูดภาษาฮากกา เป็นสำเนียง "กลาง" ของฮากกาทั้งประเทศจีน แต่นี่ไหงอยู่ที่นี่อยู่ที่เสียมหลอ ไหง ในฐานะที่เป็นคนหมอยเย้น ไหงกลับ เอาใจเขา มาใส่ใจเรา คือพยายามละลายความเป็น ฉิ่ม เป็น ป้าน ซึ่งบรรพชนของพวกเรา ได้ทำสำเร็จมาแล้ว จากเมื่อเกือบร้อยปีก่อน มีการแบ่งแยก น้อยอกน้อยใจ ของชาวฮงสุน ว่า พวกแคะก็ไม่เอา พวกแต้จิ๋ว ก็ไม่ยอมรับ นี่ว่ากันถึงขนาดนี้เลยนะ

                  มาถึงตรงนี้ ไหงต้องขอยกย่อง บรรพชนชาวไทยฮากกา ของเรา ที่ทุกวันนี้ ท่านยังคงอยู่อย่างสุขสบายท่ามกลางหลานเหลน ท่านผู้นี้ ก็คือ อากุง เกียรติ วัฒธนเวคิน ท่านเป็นชาวฮงสุน แต่ท่าน ไม่สนใจความเป็น ป้าน เป็น ฉิ่ม เลย ท่าน กับชาวฮงสุนหลาย ๆ ท่าน เช่นคุณย่า ยินดี ลิ่วเฉลิมวงศ์ น้องสาวของ อากุง บัญชา ล่ำซำ สองท่านนี้ เป็นผู้นำชาวไทยฮากกาที่ร่วมกัน ปลุกปั้น สมาคมฮากกาแห่งประเทศไทย ให้เจริญรุ่งเรือง ทัดเทียมกันกับ สมาคมจีนกลุ่มต่าง ๆ ไม่น้อยหน้าไปกว่าพวกแต้จิ๋วเลย

                 ที่สำคัญ ผู้นำชาวไทยฮากกา หรือ นักธุรกิจใหญ่ ที่มีชื่อเสียง ส่วนใหญ่ มักจะเป็นคนฮงสุน เสียมาก เช่นท่านเกียรติ ท่านบัญชา ล่ำซำ ท่านยินดี ลิ่วเฉลิมวงศ์ คุณ วิกรม กรมดิษฐ์ ส่วนชาวหมอยเย้นส่วนใหญ่ เชื่อสิ เป็นอาจารย์ มหาวิยาลัย เป็นหมอ เป็นทนาย เป็นผู้พิพากษา เสียส่วนใหญ่ หาได้มีนักธุรกิจหมื่นล้านในระดับประเทศ อย่างชาวฮงสุนไม่

                ทุกวันนี้ พวกเรา แต่ละอำเภอ ก็มีสมาคมแยกย่อยออกไป เช่น สมาคมไท้ปู สมาคมหมอยเย้น สมาคมตระกูลยับ สมาคมฮงสุน สมาคมหยินแหน่น แต่ละสมาคม ในทางพฤตินัย ทุกสมาคมต่างถือว่า เป็นสมาคม "ลูก" ของสมาคมฮากกาแห่งประเทศไทย ทั้งนั้น ที่น่ายกย่อง คือ ลำปาง กับแพร่ ที่ทั้งจังหวัด มีชาวฮงสุนทั้งนั้น แต่ที่นั่น เขากลับตั้งสมาคมฮากกาลำปาง สมาคมฮากกาแพร่ มีแต่เชียงรายเท่านั้นเอง ที่มีแต่สมาคมฮงสุน สมาคมแต้จิ๋วเชียงรายเพิ่งตั้งได้ 7 ปีมานี้เอง เชียงใหม่ก็เช่นเดียวกัน มีแต่สมาคมฮากกาเชียงใหม่ โดยมีสัดส่วน ฮงสุน กับ หมอยเย้น ครึ่งต่อครึ่ง ไหงไม่เห็นมีใครบอกว่า หงีเป็นป้าน ไหงเป็นฉิ่ม แยกโต๊ะกัน ไม่มีเลย ที่นี่เป็นตัวอย่างของความสามัคคี ไหงอยู่เชียงใหม่ มา 42 ปี ไม่เคยเห็นเล่าหยิ่นกา ของเชียงใหม่ ทะเลาะกัน เรื่องพรรคเรื่องพวกเลย ต่างคนต่างพูดสำเนียงของตัวเอง และก็ฟังสำเนียงของแต่ละฝ่ายเข้าใจกันดี ไม่ต้องมีล่าม

                 ไหงไม่เข้าใจว่า ที่หาดใหญ่มีปัญหาอะไรกัน หาดใหญ่ ไหงว่า ใหญ่กว่าเชียงใหม่อีกนะ เพราะไปมาแล้ว มีทั้งสมาคมฮากกา มีทั้งสมาคมแต้จิ๋ว โผวเล้ง เท่งไฮ่ เตี้ยะเอี้ย เตี๊ยะอัน ฯลฯ และผ่ามามีสมาคมป้านซานขักแห่งประเทศไทย ทำไม ? ดั้นด้นไปหาท่านอากุงเกียรติ วัฒธนเวคิน ให้กรุณาเป็นสมาชิก ท่านก็กรุณาสมัครให้ เพื่อเอาบัตรสมาชิกไว้อวดลูกหลาน(ขอยืมสำนวนเหมาจู่สีมา)

                 อันที่จริง ไหงก็ผิด ที่ไปละเมิดสิทธิมนุษยชนท่าน แต่ท่าน ก็ควรจะ ดูเทศะ บ้าง เทศะนะครับ คงแปลออก กาละ-เทศะ แต่ในที่นี้ กาละ ไม่เกี่ยว

                 ไหงเคารพ ครับ เคารพ ในสิทธิของท่าน และไหง ไม่ควรไปละเมิด สิทธิ ของท่าน แต่ท่านขอความกรุณาดูตัวเองบ้าง ? ท่านเข้ามา นี้ ชื่อของเรา ก็เด่นหราอยู่ด้านบนสุดของหน้าจอ ว่า "ชุมชนฮากกา" แห่งประเทศไทย ตั้งแต่ไหงเข้ามา นึกหรือครับ ว่า ไหงจะไม่รู้ ที่นี่ ส่วนใหญ่ ฮงสุนทั้งนั้น แทบจะหา หมอยเย้น ไม่ได้ แต่บรรดา ลูกหลานฮงสุน ซึ่งก็คืออาโกทั้งหลาย ของไหง่ ไม่มีใครเอ่ยถึงเรื่องนี้ ให้รกสมองเลย เราจะเอ่ยไปทำไม ในเมื่อ เราเป็น "ฮากกา" เหมือนกันทั่วโลก

                 ในประเทศไทยก็เช่นเดียวกัน ไหงคิดว่า ได้ล้างความคิดแบ่งแยกได้สำเร็จมากว่ายี่สิบปีแล้วนะ และในบรรยากาศของที่นี่ ก็มีแต่คำว่า ฮากกา แต่ดันมี ผู้อาวุโส ที่ไม่ยอมรับความจริงของโลกภายนอก ของท่าน ว่าเขาไปถึงไหนกันแล้ว นอกอำเภอหาดใหญ่ อีก หลายร้อยอำเภอทั่วประเทศไทย จาก 76 จังหวัด เขาหล่อหลอมความเป็นฮากกากันไปตั้งนานแล้ว

                 ขอย้ำอีกครั้งนะครับว่า ความเป็น "ชาวหมอยเย้น" ของไหง่ น่าภาคภูมิใจแค่ไหน เพราะเป็นศูนย์กลางฮากกาจีน ฮากกาโลก แต่ไหงก็ไม่ได้เอาความเด่นของตัวเอง มาข่มคนอำเภออื่น ๆ ตรงกันข้าม ไหงกลับละลายมันออกไป เพื่อ ดึงเอาความเป็น ฮากกา ของทุกท้องที่ ว่าเป็นฮากกา เหมือนกัน ฮากกา หนึ่งเดียวเท่านั้น

                จุดยืนและอุดมการณ์ ของแต่ละท่าน เป็นสิ่งที่ผู้อื่น จะต้องเคารพ ครับ ไหงไม่เถียง แต่ ท่านผู้นั้น จะต้องใช้จุดยืน ของท่าน ในเทศะ ของท่าน ครับ อย่าเอาจุดยืน มาแพร่พันธุ์ ใน เทศะ ของสังคมที่เขา ได้ละลายความคิดนั้น ออกไปหมดแล้ว

                เท่านี้เองครับ ขอเป็นครั้งสุดท้ายแล้วนะครับ

                ไหงไม่ได้มี "อคติ" นะครับ เพียงแต่ว่า ไหง เน้น "ความสามัคคี" ในหมู่ชาวฮากกาในประเทศไทย ทุกท่าน ครับ

คนปั้นซั้นขัก
ใครคือคนปั้นซั้นขัก คนปั้นซั้นขักคือคนจีนที่มีภาษาถิ่นของตัวเองแตกต่างจากภาษาจีนกลาง จีนฮากกา จีนกวางตุ้ง จีนแต้จิ๋ว จีนฮกเกี้ยน จีนไหหน่ำ เป็นภาษาถิ่นที่มีส่วนคล้ายกับจีนฮากกา จีนกวางตุ้ง และจีนกลางรวมกัน บางคำก็ใช้คำจีนกลาง บางคำใช้คำจีนกวางตุ้ง บางคำใช้คำจีนฮากกา แต่ก็มีบางคำเป็นภาษาถิ่นแท้ๆของจีนปั้นซั้นขักเอง คนปั้นซั้นขักจะสามารถพูดกันคนจีนกลาง คนจีนกวางตุ้ง คนจีนฮากกา พอที่สามารถจะเข้าใจและรู้เรื่องกันได้ ถ้าเปรียบเป็นปลาคนปั้นซั้นขักก็คือปลาสองน้ำ อยู่น้ำจืดได้และก็อยู่น้ำเค็มได้ หรือพูดอีกนัยยะก็คือเป็นปลาน้ำกล่อยนั่นเอง ฟังอย่างนี้แล้วคงพอเข้าใจ เอาละเปรียบอีกอย่างหนึ่งให้เห็นชัดๆเหมือนคนที่อยู่ตามชายแดน คนอยู่ชายแดนไทยมาเลเซียก็สามารถพูดไทยและภาษามาเลเซียได้ คนอยู่ชายแดนไทยเมียนม่าหรือพม่าก็สามารถพูดไทยและภาษาเมียนม่าหรือพม่าได้ คนอยู่ชายแดนไทยลาวก็สามารถพูดไทยและภาษาลาวได้ และคนอยู่ชายแดนไทยกัมพูชาก็สามารถพูดไทยและภาษากัมพูชาได้ แต่ดูเหมือนคนปั้นซั้นขักแทบไม่มีภาษาแท้ๆของตัวเองเพราะเหมารวมเอาตั้งสามภาษาเข้าด้วยกัน และอีกอย่างที่ทำให้คนปั้นซั้นขักไม่ค่อยมีชื่อเสียงมากมายโด่งดังในสังคม เพราะคนปั้นซั้นขักมักเป็นคนสงบเสงี่ยมเจียมตัว รักสันติ ขยันขันแข็งทำงานอย่างเดียว ซึ่งผลแห่งความขยันขันแข็งนี่เองมาจนถึงปัจจุบันนี้ ก็ได้ให้ผลลัพย์ที่ดีแก่พวกเขาพอสมควร จนในปัจจุบันนี้คนปั้นซั้นขักก็สามารถลืมตาอ้าปากยืดอกสู้หน้ากับสังคมชาวโลกได้อย่างสง่าผ่าเผย แต่ทว่าก็ยังคงสงบเสงี่ยมเจียมตัวไม่โอ้อวดเหมือนที่เคยเป็นมาในอดีต

คนปั้นซั้นขักน้อมรับความเป็นอยู่ที่ด้อยกว่าคนอื่น  แต่คนปั้นซั้นขักยืดอกในความเป็นนักสู้  ไม่เคยย่อท้อต่อความยากลำบาก  จนณ.วันนี้พวกเราพอที่จะยืนอยู่ในสังคมได้อย่างไม่อายใคร

ขอให้พวกเราอยู่ของพวกเราอย่างนี้  อย่าให้พวกเราต้องเป็นอื่นเลย  ขอบคุณ