ภาพเล่าเรื่อง

วัดอรุณ เป็นวัดติดแม่น้ำเจ้าพระยา  เป็นวัดที่สำคัญมากๆวัดหนึ่ง   คือ เป็นที่บรรจุ พระบรมอัฐิ/ราชสรีรังคาร ของ ร.2   มีพระปรางค์ที่ทรงคุณค่าทางศิลปะ  จนเป็นสัญลักษณ์ของประเทศเลยทีเดียว   และที่สำคัญการพระราชพิธีเสด็จพระราชดำเนินทอดผ้าพระกฐินที่วัดนี้

เจดีย์ประดับกระเบื้อง วิหารคด และ พระอุโบสถ อาคารหลักที่ทำสังฆกรรมของพระสงฆ์  ถ้าเป็นวัดชาวบ้านสร้าง หรือ วัดราษฎร์ จะเรียกว่า โบสถ์   แต่ถ้าเป็นวัดที่มีความเกี่ยวข้องกับพระมหากษัตริย์ หรือ พระอารามหลวง จะเรียกว่า พระอุโบสถ

                                           ภายในวิหารหลวง 

ลวดลายด้านในของบานประตู เป็นรูป เซี่ยวกาง คนจีนแก่ เฝ้าประตู

พระองค์บนสุดเป็นพระประธานในวิหารหลวง พระนามว่า พระพุทธชัมภูนุช มหาบุรุษลักขณา อสียานุบพิตร (ถ้าผิดขออภัย) ส่วนองค์กลาง มีชื่อว่า พลวงพ่อแจ้ง (คงเป็นที่มาของชื่อวัด แต่บางคนบอกว่า เป็นพระเจ้าตากเิดินทางมาแจ้งอรุณที่วัดนี้)

พระบรมราชานุสาวรีย์ของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย รัชกาลที่ 2

                           ยักษ์วัดโพธิ์ ตีกับ ยักษ์วัดแจ้ง ที่ท่าเตียน

แทรกอีกนิด มีเรื่องเล่าว่า มีอุบาสกคนนึงครับ  เขาปรารถนา อยากเป็นพระพุทธเจ้า  มีศรัทธาแรงกล้า บูชาพระโดยการเอาผ้าชุบน้ำมัน   แล้วเอามาพันตัว จุดไฟเผาตัวเอง ถวายชีวิต แล้วก็ตาย  ความทราบถึงร.2 ก็ทรงโปรดให้หล่อรูปนายคนนี้ไว้ที่วัดนี้   ปัจจุบัน ตั้งไว้ที่หลังยักษ์สีเขียว(แถวๆนั้น) โมทนาบุญของท่านจริงๆ

พระประธาน พระนามว่า พระพุทธธรรมิศรราชโลกธาตุดิลก  เป็นพระพุทธรูปที่ ร.2 ทรงปั้น

บริเวณฐาน ทีใต้พระพุทธรูป จะมีอะไรบางอย่างเป็นวงรี ที่บรรจุพระบรมอัฐิ/ราชสรีรังคาร  ร.2

พระพุทธรูปทรงเครื่อง จำลองจากวัดพระแก้วมรกต  มีประวัติว่า  ร.4 โปรดให้สร้างบุษบกหน้าพระอุโบสถ และให้หล่อพระพุทธรูปจำลองจาก"พระพุทธนฤมิต"  แต่ดำเนินการได้ไม่เสร็จ ก็เสด็จสวรรคตก่อน   ต่อมาสมัย ร.5 ทรงครองราชย์เท่ากับ ร.2 (5,431 วัน)   จึงทรงโปรดให้ดำเนินการสร้าง และหล่อให้แล้วเสร็จ   แล้วโปรดให้นำพระพุทธนฤมิตจำลอง มาประดิษฐานที่บุษบก   ในวันงานพระราชพิธีบำเพ็ญพระราชกุศล ที่จัดขึ้นเพื่อระลึกถึงสมเด็จปู่นั่นเอง   (ข้อมุลจาก จารึกบนบุษบกนั่นแหละ)

                                       สีมาศิลปะรัตนโกสินทร์

พระปรางค์วัดอรุณ  พระปรางค์วัดอรุณ มีคติโบราณในการสร้างเหมือนจักรวาล จำลอง คือ มีเขาพระสุเมรุ ตรงกลาง มีทวีปทั้ง 4  มีภูเขา ขอบจักรวาล

 บุษบก แทน ทวีปทั้ง 4 (มี 4 ด้าน)

ปรางค์บริวาร แทน ภูเขาขอบจักรวาล .

ทั้งหมดนี้ คือ วัดอรุณ ฯ 

ขอบคุณ: http://pirulha.exteen.com/20100819/entry

              ไหงชื่นชมรูปภาพอุทยานของสมเด็จย่าฯ แม่ฟ้าหลวงของปวงชนชาวไทยของอาขิ้นสุ้ยโกอย่างมีความสุข และจินตนาการไปในช่วงที่ท่านทรงเสด็จพระราชสมภพที่นี่ และทรงพระชนม์ชีพในช่วงปฐมวัยกับที่นี่ ที่นี่จึงดั่งเป็นจิตวิญญาณศูนย์รวมจิตใจของชาวไทยทุกเชื้อชาติที่รำลึกถึงพระองค์ท่านที่มีค่ามากที่สุด

              ชื่นชมรูปภาพ ชมไป ชมไป จนที่สุดมาสะดุดที่ภาพ ภาพ หนึ่ง ที่บนเพดาน มีไม้พาดเป็นที่เก็บกระด้ง-ตระกร้าหรือชะลอมใบใหญ่ ๆ แต่สิ่งที่สะดุดตามากที่สุดซึ่งจะเป็นอะไรไปไม่ได้ นอกจาก "ห่ำช้อยกอน" ผักกาดตากแห้ง แบบของชาวฮากกาเรา ซึ่งเป็นอาหารประจำเผ่าของเรา ไหงยังจำความเอร็ดอร่อยสุดแสนประทับใจในเย็นวันนั้นที่ถนนสวนผักที่พวกเราลิ้มรสชาติของย้องเท้วหวุกใส่ช้อยกอน ของท่านอาโกอาคม ไหงกลับมาถึงเชียงใหม่ก็ลองทำดูเพราะว่าที่บ้านมีห่ำช้อยกอนอยู่แล้ว ก็อร่อยพอรับประทานได้แฮะ(แต่ไม่เท่ากับของอาโกอาคมเลยอิอิ.)

              ไหงมีข่าวดีอยากบอกไท้ก๋าหยิ่นว่า ตอนนี้ ไหงมีผลิตภัณฑ์ "ห่ำช้อยกอน" ที่จะวางจำหน่าย ประมาณ กลางเดือนกันยายนนี้ ไท้ก๋าหยิ่นท่านใดที่หาซื้อไม่ได้ไม่ต้องไปหาที่ไหนอีกแล้วครับ ไหงมีส่งไม่อั้น เป็นห่ำช้อยกอนที่ผลิตโดยชาวไทยฮากกาของเรานี่แหละครับ แหล่งเพาะปลูกอยู่ที่อำเภอวังเหนือ จังหวัดลำปาง ซึ่งอยู่ติดกับบ้านแม่ขะจาน เวียงกาหลง จังหวัดเชียงรายบ้านอาแมไหง่แค่ 14 กิโลเมตร สถานที่ปลูกผักอากาศบริสุทธิ์สดใส ไร้มลภาวะที่เป็นพิษ และปลอดสารพิษครับ

              มาถึงตรงนี้ ไหงจึงขอเรียนถาม อาขิ้นสุ้ยโก อาโกอาคม หรือ อาจองหยิ่นฮยุ๋งโก หน่อย ครับ ว่า ห่ำช้อยกอน เขียนเป็นอักษรฮั่นใหม่ ว่าอย่างไรครับ กรุณาตอบไหงหน่อย พิมพ์พินยินกำกับมาด้วยนะครับเพื่อไหง่จะสามารถพิมพ์ได้ เพื่อที่ไหง่จะนำไปให้โรงพิมพ์ทำสติ๊กเกอร์ซึ่งตอนนี้ไหง่กำลังออกแบบอยู่ครับ (โปรดคอยติดตามชม)

             ขอเสริมเพิ่มเรื่องวัดอรุณฯ จากขิ้นสุ้ยโก และ เฉินซิ่วเชงเจ่เจ๋อีกนิดนะครับ วัดอรุณฯ เป็นวัดหลวง 1 ใน 9 วัดสำคัญที่สุดของประเทศไทยครับ เรียกว่าพระอารามหลวงชั้นเอกชนิดราชวรมหาวิหาร มี 9 วัด คือ

            1.วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร (วัดแจ้ง)

            2.วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร (วัดโพธิ์)

            3.วัดมหาธาตุยุวราชรังสฤษฎิ์ราชวรารามราชวรมหาวิหาร

            4.วัดสุทัศน์เทพวรารามราชวรมหาวิหาร

            5.วัดพระพุทธบาทราชวรารามราชวรมหาวิหาร

            6.วัดพระปฐมเจดีย์ราชวรารามราชวรมหาวิหาร

            6 วัดนี้เป็นพระอารามหลวงชั้นพิเศษ ชนิดราชวรมหาวิหาร ซึ่งถือเป็นวัดที่สำคัญที่สุดในแผ่นดินรัตนโกสินทร์ สี่วัดแรกอยู่ในกรุงเทพมหานคร สองวัดหลังอยู่สระบุรีและนครปฐมตามลำดับ

            ส่วนวัดพระศรีรัตนศาสดารามนั้น ไม่นับว่ารวมเป็นวัดหลวงชั้นพิเศษ แต่วัดพระศรีรัตนศาสดารามหรือวัดพระแก้วนั้น ถือกันว่าเป็นวัดที่สำคัญที่สุดแห่งราชอาณาจักรไทย หรือรัตนโกสินทร์ เพราะเป็นที่ประดิษฐานของพระพุทธมหามณีรัตนปฏิมากร หรือพระแก้วมรกต และพระสยามเทวาธิราช ซึ่งถือว่าเป็นส่วนหนึ่งในพระบรมมหาราชวัง พูดง่าย ๆ ก็คือเป็นเขตพุทธาวาสและที่ประดิษฐานแห่งหอเทพเทวาบูรพมหากษัตริยาธิราชเจ้าในพระบรมมหาราชวังนั่นเอง

จำได้ว่าทุกครั้งของเปิดทีวีขาวดำมาถึงจอสี  อากงอาม่าไหง  จะชื่นชมสมเด็จย่ามาก  จะคอยถามว่าท่านไปไหน  อย่างไร  ไหงก็จะได้ฝึกภาษา  พูดผิดพูดถูกท่านจะหัวเราะชอบใจที่ได้ลองภูมิไหง   แต่อากงท่านพูดแต้จิ๋วเก่งมาก  จะทับศัพย์ด้วยภาษาแต้จิ๋วแบบซัวเถา  ไหงจะงงมากๆ  และศัพย์ราชสำนัก  ไหงไปไม่ถึง   จึงตอบแบบบ้านๆ  ให้ท่านทั้งสองฟัง  ท่านจะคอยแก้ไขให้ แต่ไหงไม่สนใจบันทึก  จึงจำไม่ได้  แต่คิดว่างิ้วที่ท่านชองจูงแขนไปดู นะมีศัพย์พวกนี่มากเชียว  สังเกตว่าถ้าอากงจัดงิ้วเรื่องราชสำนักให้ปุ้นเถ้ากง  และศาลเจ้าแม่ทับทิม  จะมีเรื่องราชสำนักหลายเรื่อง  ถูกใจอาม่าไหงเป็นอย่างยิ่ง 555  เป็นกระบวนการเอาใจ  เพราะหลังจากนั้นกับข้าวที่บ้านจะเต็มไปด้วยสิ่งที่อากงชอบทานนะเจ้า   หลายวัน!!!!! ]ยิ่งถ้ามีบ้านอื่นชื่นชมงิ้วชุดนี้ที่มาจากเยาราช  แบบคัดสรรมา  เราจะได้ทานอาหารบำรุงกลางคืนที่เต็มไปด้วยสมุนไพรแปลกๆ  อิ่มทั่วถ้วน..อ่ะนะเข้าเรื่องซะทีนะอากอ!!!  รูปบ้านของสมเด็จท่านนี่มาตรฐานนะเจ้า  สวยคลาสิก  และธรรมชาติที่ท่านให้เราได้เห็นคือ  ตัวตนที่ชัดเจนของท่าน คือติดดิน  พอเพียง ดีมากเชียวนะเจ้าภาพชุดนี้  ไหงมีโอกาสเข้ากทม. จะไปบันทึกด้วยดินสอลายเส้น..แต่แบบนี้ก็ได้แล้ว  ขอบคุณมากนะเจ้า..ภาพสวยมากทุกมุม ขอบคุณชิ้นสุยกอ  เป็นอย่างมาก.....

อิจฉาแจวขิ้นสุ้ยโกจริง ๆ ครับ ที่ได้ไปเที่ยวชมสถานที่สำคัญของไทย อุทยานสมเด็จย่า เป็นสถานที่ที่ไหงอยากไปเยือนมาก เห็นในภาพแล้วนึกขอบคุณรัฐบาลที่ได้อนุรักษ์สถานที่สำคัญแห่งนี้ไว้ โดยไม่ได้ดัดแปลงแต่อย่างใด ซุ้มอิฐเก่า ๆ ก็ยังคงเดิม ต้นโพธิ์ ต้นไทร ก็ปล่อยไว้ตามธรรมชาติตามอายุขัย การอนุรักษ์โบราณสถานแนวนี้แหละครับเป็นสิ่งที่เตือนใจให้เห็นถึงความเก่าแก่และไม่จีรังยั่งยืน คุณงามความดีของมนุษย์เราต่างหาก ที่ไม่ได้ตายจากไปกับร่างกาย ยังคงสถิตย์ในโลกนี้ตราบนิจนิรันดร์

เรื่องรองเท้าคนงานนาเกลือเขาไม่ใส่จริง ๆ ด้วย พอดีอ่านเจอเลยข้ามฝั่งที่ทำงานไปดู ไม่เคยสังเกตครับ บางคนก็ใส่บูท แต่พวกพม่ามันไม่ใส่ดูแล้วก็เครียดครับเรื่องความสะอาด แต่เขาบอกที่ส่งออกจะมีขั้นตอนการทำอีกขั้นตอน เพื่อให้ผ่านมาตรฐาน ส่วนดินจะติดหรือไม่ ไม่น่าติดครับ เพราะเขาจะขูดเฉพาะบน ๆ ส่วนข้างล่างที่ติดดินเขาจะเอาไปใส่ถุงขายเป็นปุ๋ยใส่ในสวนผลไม้ เพื่อให้ผลไม่รสชาดดีขึ้น ฝนตกก็เห็นเขาปล่อยไปอยางนั้น ไม่เห็นเขาทำอะไร เขาก็รอตากแดดต่อ แต่หน้าฝนเขาก็หยุดทำ เพราะถ้าฝนเยอะก็ตากไม่ได้เขาก็ไม่ทดน้ำทะเลเข้ามา

ขอบคุณที่สังเกต ไหงทำงานอยู่ใกล้ไม่เคยสนใจเลย

ไหงดีใจมาก ที่รู้ข่าวจากหงีว่าอาจารย์ไพศาล รับจะทำนิมิตให้แล้ว ถึงขั้นตอนนี้แล้ว ต้องเอาความจริงใจเป็นที่ตั้งนะครับ เพราะอดีตเจ้ากรรม บางท่านก็เข้าใจ บางท่านอาจจะคิดเลยเถิดไปว่า เราจะไป 18 มงกุฎเขา ขอเอาใจช่วยเต็มที่เลยครับ ขอให้อดีตเจ้ากรรมของหงีทุกคนยอมรับการขมาจากหงีโดยสดวกทุกคน เหนืออื่นใด ขอให้หงีหมดจากทุกข์โศกโรคภัย ที่เป็นอยู่โดยเร็ววันนะครับ สินฝ่าฮยุ้งถี่....ส่วนบล๊อกนี้ เราค่อยมาทำให้เป็นบล๊อกท่องเที่ยวดู ก็ต้องอยู่ที่สมาชิกเราต้องช่วยกันนำข้อมูลมาลงกันแล้วละครับ และหงีเองก็ห้ามลืมแล้วกันว่าจะนำข้อมูลมาแชร์ ส่วนว่าจะไปบุกป่าฝ่าดอยเมื่อไหร่? เห็นว่าจะมีสมาชิกเราหลายท่าน จะร่วมไปบุกฝ่ากับหงีด้วย ไม่รู้หงีรับลูกทัวร์หรือเปล่า ฮะฮะ
     ไหงไม่ได้หัวเราะหงีนา หวุนเชี้ยงก๊อ แต่ไหงสงสัยว่า หงีจะไปห่วงเรื่องรองเท้ากี๋ทำไม? แต่ตามที่ไหงเห็น คนทำงานในนาที่น้ำยังไม่แห้ง จะใส่บู้ทยางกันทุกคนครับ ส่วนพวกหาบก็อาจจะเป็นรองเท้าแตะสบายกว่า
     นาเกลือจะทำกันในหน้าแล้ง ส่วนหน้าฝนจะไม่ทำกัน เพราะการทำนาเกลือ จะต้องอาศัยแสงแดดร้อน เผาให้น้ำเค็มตกผลึกเกลือ ให้ได้ความหนา ประมาณ 2 กล่องไม้ขีด จึงจะรื้อเกลือ
     เมื่อเกลือจะรื้อได้นั้น น้ำในนาเกลือ จะออกสีชมพู สีแดง ให้เป็นที่สังเกตุ เมื่อรื้อเป็นกองแล้ว ต้องระบายน้ำออกจากนา แล้วปล่อยให้ตากแห้ง จึงจะเก็บขึ้นยุ้งฉางได้ ถ้าเกิดบางครั้ง เกลือยังไม่ตกผลึกมากพอ เกิดฝนตกมา ก็จะได้เกลือไม่เต็มเม็ดเต็มหน่วย จนถึงว่า เก็บเกลือไม่ได้เลยก็มี นาเที่ยวนั้นก็ขาดทุน
     การเก็บเกลือ ก็ว่ามีทั้งเกลือตัวผู้ ตัวเมีย และเกลือแกงทั่วไป ว่ากันว่า เกลือตัวผู้ ผลึกจะเป็นแท่งใหญ่ จะเกิดที่กลางกระทงนา คนไม่รู้เดินเท้าเปล่าไปเหยียบเข้า จะเกิดท้องร่วงทันที(คนท้องผูกน่าลอง) ส่วนเกลือตัวเมีย จะเป็นดอก จะมีรสอมหวาน ปรุงอาหารได้อร่อย ไม่ต้องใส่ผงชูรส ราคาจะแพง เห็นว่าขาย(ราคาไม่แน่นอน)ที่กิโลกรัมละเกือบพันบาท
     การทำนาเกลือ ถ้าจะให้ได้เกลือมีคุณภาพ ขายได้ราคาดี ต้องใช้ผ้ายางปูรองผืนนา เพื่อว่าเกลือที่ได้มาจะได้ขาวสอาด ขายได้ราคา ส่วนว่าถ้าใช้แบบอัดดินให้แน่นด้วยลูกกลิ้ง แล้วทดน้ำเข้าเลย เกลือที่ได้มาชั้นบนจะขาวดี แต่ส่วนชั้นล่างจะเปื้อนดิน ขายไม่ได้ราคาครับ
     ถ้าจะไปเที่ยวชม ต้องมาหน้าแล้ง ที่ฝนไม่ตก จึงจะมีให้ได้เห็น ยินดีนำพาอาก๊อไปได้เต็มที่ครับ

     พอดีวันนี้ อากุ๊ง กับอาเจ๋ไหง จ้อคี่ เลยขอนำข้อมูลของ คุณเอนก นาวิกมูล เกี่ยวกับ"สาขลา"ว่าคือที่ใดมาให้ได้ทราบข้อมูลกัน
     ท่านใดที่ทันหนังสือเรียน ของพระวิภาชน์วิทยาสิทธิ์(สังข์ พุกกะเวส) ที่มีว่า
      "ตากล่ำ ทำนาเกลือ กะตาสง่า อยู่ที่สาขลา นาเกลือที่แกทำอยู่ใกล้ทะเล แต่เช้าตรู่ แกก็ไปเกลี่ยที่นาให้สม่ำเสมอดี ไม่ให้ขรุขระ เวลาโพล้เพล้ จะใกล้ค่ำ พอมีน้ำทะเลไหลปรี่ ๆ มาที่นาแก แกก็ไขน้ำให้ไหลเข้าไปในนา และเกรอะน้ำไว้ต่อมาสี่ห้าเวลาก็มีเกลือ และดีเกลือโผล่มา โตเท่า ๆ หน่อไม้อ้อ แลดูหน่อไสวระกะไปน่าดูแท้ ๆ ตากล่ำกะตาสง่าก็เอาไม้ระทามาเขี่ยเกลือใส่ตะกร้า และเขย่าให้จุดี ก็เทเกลือใส่เรือ พาไปค้าที่แควหญ่ทีละลำ ๆเขาก็ซื้อไปขยำใส่เกลือปลา หรือปูแสมก็ได้ น้ำทะเลแท้ ๆ ทำไมทำเกลือได้คือเกลือมีอยู่ในน้ำทะเล"
     หลายท่านอาจจะสงสัยว่า สาขลา น่าจะพิมพ์ผิด ที่ถูกน่าจะเป็น สงขลาหรือเปล่า? ถูกต้องแล้วครับ ไม่ผิดแน่ สาขลา  เมื่อปี 2477 อยู่ที่อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ
     สมัยนั้น จะเป็นที่ทำนาเกลือ แต่สมัยนี้ไม่มีแล้ว สถานที่เจริญรุ่งเรือง มีแต่บ้านมาแทน มีวัด และสถานที่ราชการหลายแห่งอยู่ในที่นั้น  ส่วนชื่อสถานที่ต่าง ๆ ยังคงเป็น สาขลา ชื่อเดิมอยู่ ตอนนี้สร้างถนนเลียบคลอง ตรงมามหาชัยได้ครับ