แนะนำหนังสือ " 60 ปี โพ้นทะเล "

ได้มาเเล้วเล่มนึง อ่านแล้ว 8 หน้า (อาจจะดูน้อยไปหน่อย ^^) เมื่อเทียบกับความหนาของเล่มที่หนานิ้วกว่าค่ะ เริ่มอ่านเมื่อคืนแล้วก็เผลอหลับไป มาเจอพี่วี่ฟัดโพสเล่มนี้ แอบดีใจที่มีคนซื้อหนังสือเล่มนี้เหมือนกันเลย อ่านแล้วได้ความรู้ดี ชอบมากค่ะ คืนนี้จะไปอ่านต่อละ  

                     ไหง่ได้อ่านเรื่องราวของ " อู๋จี๊เยียะ " ซึ่งเป็นคนหมอยแย้น และเคยถูกจำคุกถึงห้าปีในคดีอันมีข้อหามีการกระทำอันเป็นคอมมิวนิส ทำให้ไหง่หวลย้อนระลึกถึง ไท้ปักไหง่ ( ไช่หยุนไค ) ที่เดินทางมาจากหมอยแย้นเข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภารเหมือนกันกับ " อู๋จี๊เยียะ " ไท้ปักของไหงก็เคยถูกจับกุมในข้อหามีการกระทำอันเป็นคอมมิวนิส เหมือนกับ อู๋จี๊เยียะเหมือนกัน ประมาณปีสองพันห้าร้อยกว่า ซึ่งยุคนั้นเป็นระยะเวลาที่เขาเรียกว่าปลุกผีคอมมิวนิส

                      อันที่จริงคนจีนในสมัยนั้นที่เดินทางมาจากเมืองจีนเข้ามาอยู่ในประเทษไทยไหง่เชื่อว่าทุกคนไม่มีใครชอบ " เหมาเจ๋อตง " เพราะอย่างน้อยคอมมิวนิสทำให้คนจีนที่อยู่ในเมืองไทยไม่สามารถกลับไปเมืองจีนได้อีก ไท้ปักไหงก็เช่นเดียวกันกี่มีความโกรธแค้นคอมมิวนิสจีนมาก ไม่ชอบเหมาเจ๋อตง แต่ชอบไต้หวัน สมัยนั้นจึงมีการแย่งชิงมวลชนคนจีนที่ออกมาอยู่ตามต่างประเทศ กันระหว่างจีนและใต้หวัน สมัยนั้นเอกอัครราชฑูตใต้หวันเดินทางออกเยี่ยมชาวจีนตามจังหวัดต่างๆ ซึ่งไหง่มีรูปที่ไท้ปักไหง่ต้อนรับฑูตใต้หวัน ดังนั้นไท้ปักไหง่จึงไปรไต้หวันมาก ทางใต้หวันจึงส่งหนังสือเกี่ยวกับใต้หวันมาให้มากมาย แต่มีหนังสืออยู่เล่มหนึ่งเป็นภาษาจีนแต่หน้าปกมีภาษาอังกฤษเขียนว่า " packing " ซึ่งหมายถึงการบรรจุภัณฑ์ แต่มีตำรวจคนหนึ่ง ( ซึ่งสนิทสนมกับไท้ปักไหง่มาก ) มาเห็นหนังสือฉบับนั้นในขณะที่ไท้ปักไหงกำลังอ่านอยู่ ด้วยความที่ตำรวจสมัยนั้นอ่านภาษาอังกฤษไม่แตก ตำรวจคนนั้นจึงเข้าใจว่าหมายถึงคำว่า " peking " ซึ่งหมายถึงปักกิ่งเมืองหลวงใหญ่ของจีนคอมมิวนิส จึงเข้าใจว่า ไท้ปักไหง่ฝักไฝ่คอมมิวนิส ตำรวจคนนั้นจึงไปแจ้งทางราชการเหมือนลักษณะเอาหน้า ไท้ปักไหง่จึงถูกจับนำตัวเข้าไปกรุงเทพที่สวนรื่น พร้อมกับหนังสือเล่มดังกล่าว สักประมาณ 3 - 4 วันก็ถูกปล่อยตัวกลับมา เนื่องจากเมื่อไปพบคนที่เขามีความรู้จริงแล้วเขาก็รู้ว่าอะไรเป็นอะไร และมิใช่หนังสือของพรรคคอมมิวนิสจีนแต่อย่างใด นี่จึงเป็นประวัติศาสตร์ของครอบครัวเราที่เล่าสืบต่อกันมาจนบัดนี้ว่า ครั้งหนึ่งไท้ปักไหง่ก็เคยถูกกล่าวหาว่ามีการกระทำอันเป็นคอมมิวนิสอันแสนจะมีเกียรติ เป็นอย่างยิ่ง  เมือ่ไหง่ได้อ่านประวัติส่วนตัวของ อู๋จี๊เยียะ ทำให้ไหง่ย้อนเรื่องราวของไท้ปักไหง่ขึ้นมาทันที

 ไหง่ต้องหาอ่านให้ได้ พอดีภรรยาเป็นคนชื่นชอบท่าน ''จิตร ภูมิศักดิ์"มาก คงมีเนื้อหาที่ไหงอยากรู้มากมายในหนังสือเล่มนี้ ตอนไหง่เด็กๆผู้เขาคุยกันว่า อาจี่บ้านโน้นเป็น "ยองหยา" ตอนเด็กๆคิดว่า"ยองหยา" ก็คือผู้หญิงที่อ่อนช้อย ทำอาหารเก่ง เมื่อหวนคิดบุคลิคอาจี่ที่ผู้ใหญ่กล่าวถึง ก็จะร้อง ''อ๋อ" เพราะอาจี่ท่านนั้นนุ่งแต่ผ้าถุง ไส่เสื้อลายลูกไม้ มีความเรียบร้อยกว๋าชาวบ้านทั้วไป

วี่ฟัดโก ช่วยหาวิธีทำหนังสือแบบไกด์บุ๊คนำเที่ยว ที่ผูกประโยคสามัญประจำวันทั่วของฮากฟ้า อาจใช้ชื่อ100 ประโยคทองฮากฟ้า ต่อไปอาจเพิ่มเป็น 200 ประโยค 300 ประโยค และเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทำแบบพื้นๆก่อน อาจเลียนแบบหนังสือสอนภาษาอังกฤษพื้นทั่วไป แล้วคนในเวปก็ช่วยกันพัฒนาต่อไป จนแบ่งหมวดหมู่ จนเป็นเล่มใหญ่ แล้วค่อยทำจำหน่ายในสมาคมฮากกาทั่วประเทศ ต่อไปก็จะได้นำร่องให้ฮากกาไทยเอาไปสอนลูกหลาน หรือมีอาสาสมัครสอนประจำที่สมาคมแต่ละแห่ง อาจจะทุกวันอะไรก็ว่าไป คือมันจะมีอะไรที่ทำให้แต่ละจังหวัดทั่วไทย หลอมรวมเข้าหากันในระดับพื้นที่จนระดับชาติ จะได้ไม่ต้องไปแบ๊ะๆๆ แบบผมที่ถ่องซัน.. แบ๊ะๆ วี่ฟัดโกช่ยหน่อยเถอะ คือผมไม่เป็นจึงไม่ได้เริ่มด้วยตนเอง .... ตอเซี่ยๆ และขออภัยที่รบกวน ถ้าเขียนทับศัพท์ฮากกาในภาษาไทย ที่ไหง่เขียนนี่จะเขียนอย่างไร อย่าซีเรียส คือบางคนอาจจะลองๆมือ ขอเพิ่มอีกนิดอาจลองเพิ่ม cd จะได้ฟังเสียง คือแบบ Hakka book ไม่ได้ฟังเสียง เลยไม่แน่ใจว่าอ่านถูก

กำลังย้อนอ่านหนังสือฮากกาคือจีนแคะของอ.วรศักดิ์ มหัธโนบล เพราะเมื่อก่อนอ่านแบบอยากรู้และก็เปิดอ่านอีกหลายครั้ง(ไม่เป็นรอบ) แบบเปิดอ่านแล้ววาง อยากจะถามคำถามเดียวต่อคนฮากกา(วี่ฟัด)อีกคนหนึ่ง ที่ผมอ่านในเวปแล้วว่า ทรงภูมิพอสมควร สุขุมคัมภีรภาพ ถ้าคุณอยากเก็บตัวก็ไม่ต้องตอบ ...คือถามคำว่า " ฮากกา "  ที่เป็นคำเรียกต้นรากเผ่าพันธุ์ของจีนฮั่นกลุ่มหนึ่ง ที่ใช้เรียกตนเอง แต่มีคนฮากกา ได้แปลและเรียกพันธุ์ตัวเองว่า "แขก" - "ผู้มาเยือน" หรืออะไรเทือกนั้น จนเห็นคนฮากกาก็กระจายความรู้ในเวปต่างๆอย่างโก้หรู โดยเรียก-แปล-เข้าใจตามหนังสือฮากกาคือจีนแคะ .... ก็สงสัยว่าการขานชื่อ เรียกตัวเองของชนชาติต่างๆทั่วๆโลก พวกเขามีคำแปลให้ความหมายที่ดีๆทั้งนั้น เมือ่ผมมาอ่านพบว่า ฮากกาแปลว่า... แขกผู้มาเยือน - แขกดอยคอยซิด คืออ่านแล้วรู้สึกทันที และตอบโจทย์ตัวเองทันทีว่า ... คนที่ให้ความหมายนี่ ... มันมั่ว คือแต้จิ๋วเรียกเราตามคำเรียกขานของราชการส่วนกลาง แต่เราดันมาแปลทับตามแต้จิ๋วเข้าไปอีก หรืออาจจะมั่วมาแต่ประเทศจีนโน่นก็ได้ต้องพิสูจน์กันต่อไป... คงต้องศึกษากันต่อไป เพราะคำว่าฮาก มันใกล้กับคำว่าฮั่น ไอ้คำว่าฮั่นมันเป็นสมัยโบราณที่พวกเราว่า... เราคือฟอสซิ่นของยุคนั้น ก็เข้ากันพอดีกัน ทำไมเราไม่สงสัยล่ะว่า คำว่าฮั่นของยุคนี้ มันอาจเพี้ยนมาจากคำว่าฮากในยุคที่แท้จริงของมัน ก็คือพวกเรานี่แหละ คนฮากกาก็คือคนฮั่น คือคำเพี้ยนเมื่อมาถึงยุคนี้ ที่เรียกตามแต้จิ๋วอีกนั่นแหละ... ฮากก็คือฮั่น ก็พวกเรามันเป็นฟอสซิ่นของคนยุคนั้นยุคก่อนและต่อเนื่องยุคฮั่น(ฮาก)นี่นา แล้วคำว่าฮากกาจะแปลเป็นว่า ไอ้แขกดอย ไปได้อย่างไร ผมงง.. มากๆๆๆๆ มาแบบสั้นๆถามว่า มีในฮากฟ้าคำไหนบ้าง ที่ใช้ "ฮาก" หรืออื่นๆที่นำใช้ในลักษณะที่คล้ายคลึงกัน ครับด้วยปัญญาของวี่ฟัดโก คงวิเคราะห์แยกแยะต่อเติมบิดผันแบบดิ้นได้ ไล่ไปตามคำถามเพราะเข้าใจว่าผมได้ถามอะไร .. ส่วนอื่นๆต่อไปผมจะเขียนส่งท้ายในบล๊อกของผมเองในเวปฮากกาในเวลาต่อไป เพราะยังมีประเด็นอีกมากนัก .. ขอบคุณล่วงหน้า ... จาก แขกดอยDD

เมื่อวานไปงานสมาคมเหมยเซี่ยน ได้รับ หนังสือ "60 ปี โพ้นทะเล" จากมือท่านอาจารย์ปนัดดา  เลิศล้ำอำไพ โดยตรง 

ซึ่งเป็นหนั้งสือดีที่น่าอ่านอย่างมาก เนื้อหาชวนติดตาม ทำให้รู้เกล็ดประวัติศาสตร์ ความเป็นมาของแหล่งต่างๆอัดแน่นด้วยสาระเกือบห้าร้อยหน้า

ดีใจมากๆ ที่ได้ทราบมาว่า ผู้เขียนซึ่งเป็นบิดาของท่าน ก็เป็นชาวฮากกาด้วยเช่นกัน

           ที่จริงไหง่ติดตามผลงานของอาจารย์ปนัดดา เลิศล้ำอำไพ มานานแล้ว ท่านเป็นกูรูเกี่ยวกับเรื่องจีนคนหนึ่งของเมืองไทยคือถ้ามีประเด็นเกี่ยวกับเรื่องจีนอาจารย์ก็จะถูกเรียกไปเป็นวิทยากรอย่างสม่ำเสมอ จนได้มาอ่านหนังสือ 60 ปี โพ้นทะเล ซึ่งเป็นหนังสือที่ไหง่เคยนำมาแนะนำในเว๊ปชุมชนนี้ จึงทราบว่าบิดาของท่านคือ " อู๊จี๊เยี่ย " คนหมอยแย้น ดังนั้นท่านอาจารย์จึงเป็นลูกคนหมอยแย้น เช่นเดียวกับไหง่ ไหง่จึงรู้สึกปราบปลื้มอาจารย์เป็นเท่าทวีคูณ

             เมื่อวานนี้ ( 25 มิ.ย. 54 ) ในงานครบรอบห้าปีของสมาคมหมอยแย้น จึงได้มีโอกาศคุยกับอาจารย์

            ไหง่จึงบอกอาจารย์ว่าไหง่ชื่นชมและติดตามผลงานของอาจารย์มานานแล้ว และได้ซื้อหนังสือ 60 ปีโพ้นทะเลมาตั้งแต่หนังสือเล่มนี้ตั้งแต่ออกใหม่ๆ

            แล้วไหง่ก็บอกว่าไหง่ก็เป็นลูกคนหมอยแย้นเหมือนอาจารย์เหมือนกัน อาจารย์ถามว่าทำใมรู้ว่าอาจารย์เป็นคนหมอยแย้น ไหง่ก็ตอบว่าอ่านหนังสือ 60 ปี ทราบว่าอาจารย์เป็นบุตรสาวของ อู๋จี๊เยี๊ย คนเขียนแล้วอาจารย์นำมาแปล เมื่อบิดาเป็นหมอยแย้น อาจารย์ก็ย่อมเป็นหมอยแย้นด้วย

            แล้วอาจารย์ก็ถามว่าไหง่ชื่ออะไร ไหง่ก็บอกว่าไหง่ชื่อ วี่ฟัด อาจารย์เลยบอกว่า อํอ คนที่แปลเพลงสืบสานวัฒนธรรมฮากกาใช่ใหม ไหง่งงมากว่าอาจารย์รู้ได้อย่างไร ไหง่เลยถามอาจารย์ว่าทราบได้อย่างไร อาจารย์บอกว่าเพิ่งอ่านหนังสือ " ไหง่เฮ้ฮากกาหงิ่น " ที่เขาแจกในงาน ซึ่งไหง่ก็ไม่รู้ว่าหนังสือเล่มนั้นลงชื่อไหง่ด้วย ไหง่จึงบอกอาจารย์ว่าใช่ ตอนแรกไหง่นำมาแต่งเป็นกลอนแปดธรรมดา แล้วมีคนนำบทกลอนดังกล่าวมาเรียบเรียงเป็นเพลงสืบสานวัฒนธรรมฮากกาขึ้น

            แล้วไหง่ก็ถามอาจารย์อีกว่า บ้านที่หมอยแย้นของอาจารย์อยู่ที่ใหนอาจารย์บอกว่าอยู่ใกล้ๆสะพานหมอยกองเถียว ซึ่งเป็นสะพานอันเป็นสัญญลักษณ์ของเมืองหมอยแย้น

            จึงนำมาเล่าให้ฟังครับ ที่ได้พบกับคนที่เราชื่นชอบ

ขอขอบคุณที่แนะนำหนังสือ 60 ปีโพ้นทะเล และเล่าถึงเรื่องที่เราคุยกันเมื่อวันที่ 25 มิ.ย. ขออนุญาตแทนตัวว่า อาจี้ นะคะ เขียนตอบมาวันนี้ เพราะมีเรื่องอยากคุยด้วยและมีข่าวจะบอกนิดหน่อยค่ะ เรื่องแรกที่จะบอกเล่า คือ เสียงอ่านชื่อคุณพ่อว่า อู๋จี้เยียะ ในภาษากลางนั้น ออกเสียงในสำเนียงฮากกาของเราว่า 'อือกี๊โงก' โดยเสียงของแซ่ 'อือ' นั้น ออกเสียงในลำคอ เหมือนเสียงที่ไม่มีพยัญชนะนำ และตัวอาจี้ก็ไม่ได้เป็นผุ้แปลโดยตรง มีคุณวัฒนา วงศ์สุวรรณ หรือ เหวจื้ยหย่งซินซัง ซึ่งเป็นคนฮากกาด้วยกัน อายุน้อยกว่าคุณพ่อสัก 20 ปี เป็นผู้ช่วยแปลร่างแรกให้ค่ะ อาจี้มาขัดเกลาสำนวนให้เรียบรื่นในภาษาไทย และจัดการแปลกลอนที่ขมวดเนื้อหาตอนท้าย แล้วคุณพ่อใส่ไว้เป็นหัวเรื่องตอนต้น ด้วยความช่วยเหลือจากคุณมัณฑนา ขจรร่งศิลป์ หรือคุณเฉินหวา ซึ่งเคยทำงานกับคุณพ่อที่ นสพ. ซินจงเหยียนเป้าเมื่อ 25-30 ปีที่แล้ว ส่วนข่าวที่อยากบอกคือ หนังสือเล่มนี้ที่ขาดตลาดไประยะหนึ่ง บัดนี้ ทาง สนพ.โพสต์บุ๊ค ได้พิมพ์เป็นครั้งที่สองแล้ว และซีเอ็ดยูเคชั่นจะวางตลาดทั่วประเทศในเดือนกรกฎาคมนี้ อาจี้ไปเปิดบล๊อกในชื่อ 'ปนัดดา' ไว้ และจะแปะข่าวการวางจำหน่ายรอบสองของหนังสือเล่มนี้ไว้ในนั้นค่ะ วันนี้ ขอคุยแค่นี้ก่อนนะคะ ว่างแล้วจะเข้ามาคุยใหม่ค่ะ ปนัดดา

 

ตอนที่ 1

 

ตอนที่ 2